Giuseppe Verdi
Dio ti giocondi, o sposo dell'alma mia sovrano. Moge God u verblijden, mijn gemaal, vorst van mijn ziel.
Caldo mador ne irrora la morbida beltà. Een warm vocht bedauwt haar zachte schoonheid.
Essa ancor l'orme ignora del duolo e dell'età. Zij kent nog geen sporen van leed of ouderdom.
Eppur qui annida il demone gentil del mal consiglio, Toch nestelt hier de tedere demon van de slechte raad,
che il vago avorio allumina del piccioletto artiglio. die het schone ivoor van het kleine klauwtje verlicht.
Mollemente alla prece s'atteggia e al pio fervore. Zacht voegt ze zich naar het gebed en de vrome gloed.
Eppur con questa mano io v'ho donato il core… Toch heb ik met deze hand u mijn hart geschonken…
Ma riparlar vi debbo di Cassio. Maar ik moet weer met u over Cassio spreken.
Ancor l'ambascia Weer overvalt mij de kwelling
del mio morbo m'assale; tu la fronte mi fascia. van mijn kwaal; bind mij de slaap af.
A te. Hier, neem het.
No; il fazzoletto voglio ch'io ti donai. Nee; ik wil de zakdoek die ik je gaf.
Non l'ho meco. Ik heb hem niet bij me.
Desdemona, guai se lo perdi! guai! Desdemona, wee je als je hem verliest! wee!
Una possente maga ne ordia lo stame arcano. Een machtige tovenares weefde zijn geheime draad.
Ivi è riposta l'alta malia d'un talismano. Daarin schuilt de hoge betovering van een talisman.
Bada! smarrirlo, oppur donarlo, è ria sventura! Pas op! hem verliezen of weggeven is een rampzalig onheil!
Il vero parli? Spreek je de waarheid?
Il vero parlo. Ik spreek de waarheid.
Mi fai paura! Je maakt me bang!
Che? l'hai perduto forse? Wat? Heb je hem soms verloren?
No. Nee.
Lo cerca. Zoek hem.
Fra poco… lo cercherò… Straks… zal ik hem zoeken…
No, tosto! Nee, meteen!
Tu di me ti fai gioco. Je drijft de spot met me.
Storni così l'inchiesta di Cassio; Zo ontwijk je de kwestie van Cassio;
astuzia è questa del tuo pensier. dit is een list van je geest.
Pel cielo! l'anima mia si desta! Bij de hemel! mijn ziel ontwaakt!
Il fazzoletto… De zakdoek…
È Cassio l'amico tuo diletto. Het is Cassio, je geliefde vriend.
Il fazzoletto! De zakdoek!
A Cassio, a Cassio perdona… Vergeef Cassio, Cassio…
Il fazzoletto! De zakdoek!
Gran Dio! nella tua voce v'è un grido di minaccia! Grote God! in je stem klinkt een kreet van dreiging!
Alza quegli occhi! Sla die ogen op!
Atroce idea! Een gruwelijke gedachte!
Guardami in faccia! Dimmi chi sei! Kijk me in het gezicht! Zeg me wie je bent!
La sposa fedel d'Otello. Otello's trouwe echtgenote.
Giura! Zweer het!
Giura e ti danna… Zweer, en verdoem jezelf…
Otello fedel mi crede. Otello gelooft mij trouw.
Impura ti credo. Ik geloof je onrein.
Iddio m'aiuta! God sta me bij!
Corri alla tua condanna, Ren je verdoemenis tegemoet,
di' che sei casta. zeg dat je kuis bent.
Casta… Io son… Kuis… dat ben ik…
Giura e ti danna! Zweer, en verdoem jezelf!
Esterrefatta fisso lo sguardo tuo tremendo, Door schrik bevangen ontmoet ik je vreselijke blik,
in te parla una Furia, la sento e non l'intendo. in jou spreekt een Furie; ik voel haar en begrijp haar niet.
Mi guarda! il volto e l'anima ti svelo; il core infranto Kijk naar mij! ik onthul je mijn gelaat en ziel; mijn gebroken hart
mi scruta… io prego il cielo per te con questo pianto, doorzoek mij; ik bid de hemel voor jou met dit geween,
per te con queste stille cocenti aspergo il suol. voor jou besprenkel ik de grond met deze brandende druppels.
Guarda le prime lagrime, che da me spreme il duol. Zie de eerste tranen die het leed mij ontwringt.
S'or ti scorge il tuo demone, un angelo ti crede Als nu je demon je ziet, houdt hij je voor een engel
e non t'afferra. en grijpt je niet.
Vede l'Eterno la mia fede! De Eeuwige ziet mijn trouw!
No! la vede l'inferno. Nee! De hel ziet het.
La tua giustizia impetro, sposo mio! Ik smeek om je gerechtigheid, mijn gemaal!
Ah! Desdemona! Indietro! indietro! indietro! Ach! Desdemona! Terug! terug! terug!
Tu pur piangi?… e gemendo freni del cor lo schianto! Jij weent ook?… en kreunend bedwing je het breken van je hart!
E son io l'innocente cagion di tanto pianto! En ben ik de onschuldige oorzaak van zoveel tranen!
Qual è il mio fallo? Wat is mijn schuld?
E il chiedi?… Il più nero delitto En je vraagt het nog?… De zwartste misdaad
sovra il candido giglio della tua fronte è scritto. staat geschreven op de witte lelie van je voorhoofd.
Ahimè! Helaas!
Che? non sei forse una vil cortigiana? Wat? Ben je soms geen lage lichtekooi?
Ciel! No… no… pel battesmo della fede cristiana! Hemel! Nee… nee… bij de doop van het christelijke geloof!
Che? Wat?
Ah!… non son ciò che esprime quella parola orrenda. Ach!… ik ben niet wat dat afschuwelijke woord uitdrukt.
Datemi ancor l'eburnea mano, vo' fare ammenda. Geef mij opnieuw je ivoren hand; ik wil het goedmaken.
Vi credea Ik hield je
(perdonate se il mio pensiero è fello) (vergeef me als mijn gedachte boos is)
quella vil cortigiana voor die lage lichtekooi
che è la sposa d'Otello. die de echtgenote van Otello is.