Claudio Monteverdi
Solcar quest'onde ad uom mortal non dassi, Geen sterveling wordt toegestaan deze golven te bevaren,
Né può co'morti albergo aver chi vive. en wie leeft mag niet onder de doden verblijven.
Che? Vuoi forse, nemico al mio signore, Wat? Wilt gij misschien, vijand van mijn heer,
Cerbero trar da le tartaree porte? Cerberus uit de Tartaarse poorten wegtrekken?
O rapir brami sua cara consorte, Of verlangt gij ernaar zijn dierbare gemalin te roven,
D'impudico desire acceso il core? met uw hart ontvlamd door schaamteloos verlangen?
Pon freno al folle ardir, ch'entr'al mio legno Beteugel uw dolle overmoed: in mijn boot
Non accorò più mai corporea salma zal ik nooit meer een sterfelijk lichaam toelaten,
Sì de gl'antichi oltragg'ancor ne l'alma want ik draag nog altijd in mijn ziel
Serbo acerba memoria e giusto sdegno. de bittere herinnering en de rechtvaardige toorn om oude wandaden.