Claudio Monteverdi
dov’ha Pluton de l’ombre il vasto impero. waar Pluto over het uitgestrekte schimmenrijk heerst.
Oltre quel nero stagno, oltre quel fiume, Voorbij die zwarte poel, voorbij die rivier,
in quei campi di pianto e di dolore, in de velden van tranen en verdriet,
destin crudele ogni tuo ben t’asconde. verbergt het wrede lot al je geluk.
Or d’uopo è d’un gran core e d’un bel canto. Nu zijn een moedig hart en fraaie zang nodig.
Io sin qui ti ho condotto, or più non lice Tot hier heb ik je geleid. Verder mag ik
teco venir, che amara legge il vieta, niet met je meegaan; een bittere wet verbiedt het,
legge scritta col ferro in duro sasso een wet die met ijzer in harde steen is gegrift,
de l’ima reggia in su l’orribil soglia, boven de huiveringwekkende drempel van het diepste rijk.
ch’in queste note il fiero senso esprime: De harde strekking staat in deze woorden:
Lasciate ogni speranza, voi ch'entrate. "Laat alle hoop varen, gij die hier binnentreedt."
Dunque se stabilito hai pur nel core Als je vastbesloten bent
di porre il piè nella città dolente, de stad van smart binnen te gaan,
da te men fuggo e torno neem ik afscheid van je en keer terug
a l’usato soggiorno. naar mijn vertrouwde verblijf.