Vincenzo Bellini
È il pensier di lei che adoro, het is de gedachte aan haar die ik aanbid,
È l'amor che m'infiammò. het is de liefde die mij deed ontvlammen.
Di quel Dio che a me contende Van die God die mij onthoudt
Quella vergine celeste, dat hemelse meisje,
Arderò le rie foreste, zal ik de boze wouden verbranden,
L'empio altare abbatterò. zal ik het goddeloze altaar omverwerpen.
Vieni, vieni … Kom, kom …
Scoprire alcun ti può … iemand zou je kunnen ontdekken …
Vieni … Fuggiam … Kom … laten we vluchten …
Sorta è la Luna, o Druidi. De maan is gerezen, o Druïden.
Ite, profani, altrove, Gaat heen, onheiligen, elders,
Ite altrove. gaat elders heen.
Traman congiure i barbari, De barbaren smeden samenzweringen,
Ma io li preverrò! maar ik zal hen vóór zijn!