Giuseppe Verdi
Oh sorgete, angosciati fratelli, O sta op, beangstigde broeders,
sul mio labbro favella il Signor! op mijn lippen spreekt de Heer!
Del futuro nel buio discerno… In de duisternis van de toekomst onderscheid ik…
ecco rotta l'indegna catena!… zie, de onwaardige keten is gebroken!…
Piomba già sulla perfida arena Reeds valt op het verraderlijke zand
del leone di Giuda il furor! de woede van de leeuw van Juda!
Oh futuro! O, de toekomst!
A posare sui crani, sull'ossa Om neer te strijken op de schedels, op het gebeente,
qui verranno le jene, i serpenti, hier zullen de hyena's komen, de slangen,
fra la polve dall'aure commossa te midden van het door de wind opgewaaide stof
un silenzio fatal regnerà! zal een noodlottige stilte heersen!
Solo il gufo suoi tristi lamenti Slechts de uil zal zijn droeve klachten
spiegherà quando viene la sera… laten klinken wanneer de avond valt…
niuna pietra ove sorse l'altiera Geen steen waar het trotse Babylon oprees
Babilonia allo stranio dirà! zal de vreemdeling nog iets vertellen!
Oh qual foco nel veglio balena! O, welk vuur flikkert in de grijsaard!
Sul suo labbro favella il Signor! Op zijn lippen spreekt de Heer!
Sì, fia rotta l'indegna catena, Ja, de onwaardige keten zal gebroken worden,
già si scuote di Giuda il valor! reeds ontwaakt de moed van Juda!