Giuseppe Verdi
Sperate, o figli! Iddio Schep moed, o kinderen! God
del suo poter diè segno; heeft een teken van zijn macht gegeven;
ei trasse in poter mio hij heeft in mijn hand gelegd
un prezïoso pegno; een kostbaar onderpand;
del re nemico prole de dochter van de vijandige koning
pace apportar ci può. kan ons vrede brengen.
Di lieto giorno un sole forse per noi spuntò! Misschien is voor ons de zon van een blijde dag opgegaan!
Freno al timor! v'affidi Beteugel uw vrees! Vertrouw u toe
d'iddio l'eterna aita. aan Gods eeuwige bijstand.
di Gedeone i cento Gideons honderd man
invitti ei rese un dì... maakte hij ooit onoverwinnelijk...
Chi nell'estremo evento Wie, in het uiterste uur,
fidando in lui perì? is ooit, op hem vertrouwend, ten onder gegaan?
Oh quai gridi! O, wat een kreten!
Furibondo Razend
dell'Assiria il re s'avanza; de koning van Assyrië rukt op;
par ch'ei sfidi intero il mondo alsof hij de hele wereld tart
nella fiera sua baldanza! in zijn trotse overmoed!
Pria la vita... Eerder ons leven...
Forse fine Wellicht een einde
porrà il cielo all'empio ardire; zal de hemel aan de goddeloze overmoed stellen;
di Sïon sulle ruine op de puinhopen van Sion
lo stranier non poserà. zal de vreemdeling niet rusten.
Questa prima fra le Assire Deze eerste onder de Assyrische vrouwen
a te fido. vertrouw ik jou toe.
Oh dio, pietà! O God, erbarmen!
Come notte a sol fulgente, Als de nacht voor de stralende zon,
come polve in preda al vento, als stof prijsgegeven aan de wind,
sparirai nel gran cimento, zul je verdwijnen in de grote beproeving,
dio di Belo menzogner. leugenachtige god van Belo.
Tu, d'Abramo iddio possente, Gij, machtige God van Abraham,
a pugnar con noi discendi; daal neer om aan onze zijde te strijden;
ne' tuoi servi un soffio accendi ontsteek in uw dienaren een adem
che sia morte allo stranier. die de vijand de dood brengt.