Giuseppe Verdi
Oh fratelli, perdonate! O broeders, vergeef!
Un'ebrea salvata egli ha! Een Hebreeuwse vrouw heeft hij gered!
Oh! che narri? O! Wat zeg je?
Inni levate Hef lofzangen aan
all'eterno!... è verità! tot de Eeuwige!... het is waar!
Ma qual sorge tumulto! Maar welk tumult breekt los!
Oh! ciel! che fia! O hemel! wat zal er gebeuren!
Donna regal! Deh fuggi!... infausto grido Koninklijke vrouwe! Ach, vlucht!... een onheilspellende kreet
annunzia del mio re la morte! kondigt de dood van mijn koning aan!
Oh padre!... O vader!...
Fuggi!... il popolo Vlucht!... het volk
or chiama Abigaille, roept nu om Abigaille,
e costoro condanna. en veroordeelt dezen.
Oh che più tardo?... O, waarom talm ik nog?...
Io qui star non mi deggio!... in mezzo agli empi Ik mag hier niet blijven!... te midden van de goddelozen
ribelli correrò... opstandelingen zal ik snellen...
Ferma! Oh sventura! Halt! O onheil!
Gloria ad Abigaille! Eer aan Abigaille!
Morte agli Ebrei! Dood aan de Hebreeërs!
Quella corona or rendi! Geef die kroon nu af!
Pria morirò… Liever sterf ik…
Dal capo mio la prendi! Neem haar van mijn eigen hoofd!
S'appressan gl'istanti De ogenblikken naderen
d'un'ira fatale; van een noodlottige toorn;
sui muti sembianti op de stomme gezichten
già piomba il terror! daalt de schrik al neer!
le folgori intorno Rondom spreiden de bliksems
già schiudono l'ale!… al hun vleugels uit!
apprestano un giorno Zij kondigen een dag aan
di lutto e squallor! van rouw en ellende!
S'oda or me!… Babilonesi, Hoor mij nu aan! Babyloniërs,
getto a terra il vostro Dio! ik smijt jullie God ter aarde!
Traditori egli v'ha resi, Hij heeft verraders van jullie gemaakt,
volle tôrvi al poter mio; hij wilde jullie aan mijn macht ontrukken;
cadde il vostro, o stolti Ebrei, jullie God viel, o dwaze Hebreeërs,
combattendo contro me. vechtend tegen mij.
Ascoltate i detti miei… Luister naar mijn woorden…
V'è un sol Nume… il vostro re! Er is maar één God… jullie koning!
Cielo! Hemel!
Che intesi!… Wat hoor ik daar!
Ahi stolto!… Ach, dwaas!
Nabucco viva! Lang leve Nabucco!
Il volto Buig nu jullie
a terra omai chinate! gezichten ter aarde!
me Nume, me adorate! Aanbid mij als God!
Insano! a terra, a terra Waanzinnige! Ter aarde, ter aarde
cada il tuo pazzo orgoglio… valle jouw waanzinnige hoogmoed…
Iddio pel crin t'afferra, God grijpt je bij de haren,
già ti rapisce il soglio… al ontrukt Hij je de troon…
E tanto ardisci? En jij durft zoveel?
O fidi, O mijn getrouwen,
a piè del simulacro naar de voet van het afgodsbeeld
quel vecchio omai si guidi, worde die grijsaard nu geleid,
ei pèra col suo popolo… laat hem met zijn volk omkomen…
Ebrea con lor morrò. Als Hebreeuwse zal ik met hen sterven.
Tu menti!… O iniqua, pròstrati al Je liegt! O boosaardige, werp je neer voor
simulacro mio! mijn afgodsbeeld!
Io sono ebrea! Ik ben een Hebreeuwse!
Giù! pròstrati!… Omlaag! Werp je neer!
non son più re, son Dio!! Ik ben geen koning meer, ik ben God!
Oh come il cielo vindice O, hoe de wrekende hemel
l'audace fulminò! de overmoedige met de bliksem trof!
Chi mi toglie il regio scettro?… Wie ontneemt mij de koninklijke scepter?
Qual m'incalza orrendo spettro?… Welk gruwelijk spook achtervolgt mij?
Chi pel crine, ohimè, m'afferra?… Wie grijpt mij, helaas, bij de haren?
chi mi stringe?… chi m'atterra? Wie klemt mij vast? Wie werpt mij neer?
chi? chi?… Wie? Wie?
Oh! mia figlia!… e tu pur anco O, mijn dochter! En zelfs jij
non soccorri al debil fianco?… komt mijn bezwijkende zijde niet te hulp?
Ah fantasmi ho sol presenti… Ach, slechts spoken zijn mij nabij…
hanno acciar di fiamme ardenti! zij dragen klingen van laaiend vuur!
E di sangue il ciel vermiglio En de hemel, rood van bloed,
sul mio capo si versò! heeft zich over mijn hoofd uitgestort!
Ah! perché, perché sul ciglio Ach! Waarom, waarom is op mijn ooglid
una lagrima spuntò? een traan opgeweld?
Chi mi regge?… io manco!… Wie houdt mij staande? Ik bezwijk!
Il cielo ha punito il vantator! De hemel heeft de pochende gestraft!
Ma del popolo di Belo Maar de glans van het volk van Bel
non fia spento lo splendor! zal niet worden gedoofd!