Gaetano Donizetti
O mio buon Talbot! O mijn goede Talbot!
Io chiesi grazia ad Elisabetta di vederti Ik vroeg Elisabeth de gunst je te zien
pria dell'ora di sangue. voor het bloedige uur.
Ah! sì, conforta, Ach ja, troost mij,
togli quest'alma all'abbandono estremo. verhef deze ziel uit haar diepste verlatenheid.
Eppur con fermo aspetto quell'avviso feral Toch, met een vast gelaat, werd dat dodelijke bericht
da te fu accolto. door jou ontvangen.
Oh Talbot! il cor non mi leggesti in volto? O Talbot! las je mijn hart niet op mijn gelaat?
Egli tremava. Het beefde.
E Leicester? En Leicester?
Debba venirne spettator Hij moet als getuige komen
del tuo destino; van jouw lot;
la Regina l'impone. de Koningin beveelt het.
Oh l'infelice! O, de ongelukkige!
A qual serbato fia doloroso castigo! Voor welk een pijnlijke straf wordt hij bewaard!
E la tiranna esulterà. En de tirannin zal juichen.
Nè ancora, ancora piomba l'ultrice folgore. En nog steeds valt de wrekende bliksem niet.
Deh! taci. Ach, zwijg.
Tolta alla Scozia, al trono, Weggerukt van Schotland, van de troon,
ed al mio culto, presso colei en van mijn geloof, bij haar
volli un asil di pace, zocht ik een toevlucht van vrede,
ed un carcer trovai. en vond een kerker.
Che favelli? Wat zeg je?
Non ti concesse Iddio sollievo a' mali? Schonk God je geen verlichting in je smarten?
Ah no, Talbot, giammai. Ach nee, Talbot, nooit.
Delle mie colpe lo squallido fantasma Het bleke spookbeeld van mijn zonden
fra il cielo e me tussen de hemel en mij
sempre, sempre si pone, stelt zich altijd, altijd,
e i sonni agli estinti rompendo, en, de slaap der doden verstorend,
dal sepolcro evoca la sanguigna ombra d'Arrigo. roept uit het graf de bebloede schim van Hendrik op.
Talbot, la vedi tu? Talbot, zie je het?
Del giovin Rizzio ecco l'esangue spoglia? Hier is het levenloze lichaam van de jonge Rizzio?
Ah, riconforta lo smarrito pensier. Ach, kom je verwarde geest tot rust.
Già t'avvicini ai secoli immortali. Reeds nader je tot de onsterfelijke eeuwen.
Al ceppo reca puro il tuo cor Breng naar het blok een hart, gezuiverd
d'ogni terreno affetto. van elke aardse gehechtheid.
Sì, per lavar miei falli Ja, om mijn zonden te wassen
misto col sangue scorrerà il mio pianto; zullen mijn tranen vermengd met mijn bloed vloeien;
ascolta; io vuò deporli luister: ik wil ze neerleggen
a piè di questa croce! aan de voet van dit kruis!
Spera! Hoop!
Ah, dal cielo scende la tua voce! Ach, uit de hemel daalt jouw stem neer!
quando fra lieti immagini toen te midden van blijde beelden
quest'anima godea, deze ziel zich verheugde,
amor mi fè colpevole, maakte de liefde mij schuldig,
m'aprì l'abisso amor. opende de liefde de afgrond voor mij.
Al dolce suo sorridere Om zijn zoete glimlach
odiava il mio consorte; haatte ik mijn echtgenoot;
Arrigo! Arrigo! ahi! misero, Hendrik! Hendrik! helaas, arme man,
per me soggiacque a morte, om mij vond hij de dood,
ma la sua voce lugubre maar zijn klagende stem
mi piomba in mezzo al cor. slaat diep in mijn hart.
Ombra adorata, ah! placati, Aanbeden schim, ach, wees verzoend,
nel sen la morte io sento. ik voel de dood in mijn borst.
Ti bastin le mie lagrime, Laten mijn tranen je genoeg zijn,
ti basti il mio tormento. laat mijn kwelling je genoeg zijn.
Ah! da Dio perdono, o misera, Ach, van God, rampzalige vrouw, zal ik
implorerò per te, per te. vergeving voor je afsmeken, voor je.
Perdona a' lunghi gemiti Vergeef mijn lange weeklachten
e prega il ciel per me. en bid de hemel voor mij.
Un'altra colpa a piangere Nog een zonde om te bewenen
ancor ti resta. rest je nog.
Ahi! quale? Helaas, welke?
Unita eri a Babington? Was je verbonden met Babington?
Ah! taci: fu error fatale! Ach, zwijg: het was een noodlottige dwaling!
Pensa ben che un Dio possente Bedenk wel dat een machtige God
è de' falli punitore, de bestraffer der zonden is,
che al suo sguardo onniveggente dat voor zijn alziende blik
mal s'asconde un falso core. een vals hart zich tevergeefs verbergt.
No! giammai sottrarsi al cielo Nee! nooit zou mijn gedachte zich
si potrebbe il mio pensiero; aan de hemel kunnen onttrekken;
ah, pur troppo un denso velo ach, maar al te lang heeft een dichte sluier
ha fin'or coperto il vero. de waarheid tot nu toe verborgen.
Sì, morendo il giura un core, Ja, stervend zweert een hart het,
che da Dio chiede pietà. een hart dat God om genade smeekt.
Lo giuro a Dio! lo giuro a Dio! Ik zweer het bij God! Ik zweer het bij God!
Il perdono del Signore De vergiffenis van de Heer
sul tuo capo scende già. daalt reeds op je hoofd neer.
Sì... sì. Ja... ja.
Lascia contenta al carcere Laat in de kerker, tevreden,
quest'affannosa vita, dit leven vol angst;
andrai conversa in angelo je zult gaan, veranderd in een engel,
al Dio consolator. naar de troostende God.
E nel più puro giubilo En in de zuiverste vreugde
l'anima tua rapita, zal je verrukte ziel
si scorderà de' palpiti de kwellingen vergeten
ch'hanno agitato il cor. die je hart hebben beroerd.
Or che morente è il raggio Nu de straal wegkwijnt
della mia debil vita, van mijn zwakke leven,
il cielo sol può render kan de hemel alleen
la pace al mesto cor. mijn bedroefde hart vrede geven.
Ah! se di troppe lagrime Ach, als met te veel tranen
quest'alma fu nudrita deze ziel gevoed werd,
versino i lunghi palpiti laat haar lange smarten zich uitstorten
nell'ultimo dolor. in dit laatste leed.
Dunque innocente? Onschuldig, dan?
Vado a morir. Ik ga sterven.
Infelice! Innocente tu vai a morir. Ongelukkige! Onschuldig ga je sterven.
Sì, innocente, lo giuro, io vado a morir. Ja, onschuldig, ik zweer het, ik ga sterven.