Puccini
confin del mare. horizon van de zee.
E poi la nave appare. En dan verschijnt het schip.
Poi la nave bianca Dan vaart het witte schip
entra nel porto, romba il suo saluto. de haven binnen en dondert zijn groet.
Vedi? È venuto! Zie je? Hij is er!
Io non gli scendo incontro. Io no. Mi metto Ik ga hem niet tegemoet. Ik niet. Ik blijf
là sul ciglio del colle e aspetto, aspetto daar op de top van de heuvel en wacht, en wacht
gran tempo e non mi pesa een hele tijd, en het lange wachten
la lunga attesa. valt me niet zwaar.
E uscito dalla folla cittadina En als hij uit de drukte van de stad opduikt,
un uom, un picciol punto een man, een klein stipje,
s'avvia per la collina. die de heuvel op komt.
Chi sarà? chi sarà? Wie zou het zijn? Wie zou het zijn?
E come sarà giunto En als hij is aangekomen,
che dirà? che dirà? wat zal hij zeggen? Wat zal hij zeggen?
Chiamerà Butterfly dalla lontana. Van verre zal hij Butterfly roepen.
Io senza dar risposta Ik, zonder te antwoorden,
me ne starò nascosta blijf verborgen,
un po' per celia, e un po' per non morire deels voor de grap, en deels om niet te sterven
al primo incontro, ed egli alquanto in pena bij dat eerste weerzien, en hij, een beetje bezorgd,
chiamerà, chiamerà: roept, roept:
«Piccina mogliettina, Kleintje, vrouwtje van me,
olezzo di verbena» geur van verbena,
i nomi che mi dava al suo venire. de namen die hij me gaf toen hij kwam.
Tutto questo avverrà, te lo prometto. Dit alles zal gebeuren, dat beloof ik je.
Tienti la tua paura, io con sicura fede lo aspetto. Houd jij je angst maar, ik wacht hem op met vast vertrouwen.