Giuseppe Verdi
Nobil signora!... Nobele vrouwe!...
Bella nipote, il mio Rodolfo implora Mooie nicht, mijn Rodolfo smeekt
l'onor di favellarti. om de eer met je te mogen spreken.
Io la bandita caccia Ondertussen ga ik
intanto affretterò. M'udisti? de jacht bespoedigen. Heb je me gehoord?
(È d'uopo (Ik moet
al suo cuor generoso volledig vertrouwen op haar edele hart.)
fidarsi appien.) Duchessa... Hertogin...
Duchessa tu m'appelli! 'Hertogin' noem je me!
Federica son io... non ho cessato Ik ben Federica... ik ben nooit opgehouden
per te d'esserla mai!... dat voor jou te zijn!...
Se cangiò la fortuna, io non cangiai. Als het lot is veranderd, ik ben het niet.
Dall'aule raggianti di vano splendor Van hallen die glinsteren van ijdele pracht
al tetto natio volava il desir! vloog mijn verlangen steeds naar het dak van mijn jeugd!
Là dove sorgea dal vergin mio cor Daar, waar uit mijn ongerept hart ooit
la prima speranza, il primo sospir! mijn eerste hoop, mijn eerste zucht opsteeg!
Degl'anni primieri le gioie innocenti De onschuldige vreugden van onze vroegste jaren
con me dividesti, divisi con te... deelde jij met mij, deelde ik met jou...
Le pene segrete degl'anni più ardenti De geheime pijnen van mijn vuriger jaren
or deggio svelarti, prostrato al tuo piè. moet ik je nu onthullen, geknield aan je voeten.
Deh! sorgi, Rodolfo, tu sembri turbato!... Toe! Sta op, Rodolfo, je lijkt bezorgd!...
Non giova negarlo... pur troppo lo sono. Het heeft geen zin het te ontkennen... ik ben het, maar al te zeer.
Ah! parla!... Ach! Spreek!...
M'astringe un padre spietato Een meedogenloze vader dwingt mij
di fallo non mio a chieder perdono... om vergeving te vragen voor een fout die niet de mijne is...
Che intendo! Wat hoor ik!
Sì vaga, sì eccelsa consorte Zo'n lieftallige, zo'n verheven bruid
a me destinata il cielo non ha... heeft de hemel niet voor mij bestemd...
Oh! spiegati. Oh! Leg het uit.
Ad altra m'avvince la sorte... Het lot bindt mij aan een ander...
Ad altra!... Aan een ander!...
Giurai... Ik heb het gezworen...
Ad altra!... Aan een ander!...
Pietà!... Genade!...
Deh! la parola amara Ach! Vergeef mijn lippen
perdona al labbro mio!... dit bittere woord!...
Potea seguirti all'ara, Kon ik je naar het altaar volgen,
mentir, dinanzi a dio? en gelogen, voor Gods aangezicht?
Pria d'offrirti un core Voordat ik je een hart aanbied
che avvampa d'altro amore, dat brandt van een andere liefde,
la destra mia traffiggerlo zou mijn eigen hand het weten
a' piedi tuoi saprà! hoe het te doorboren, aan jouw voeten!
Arma, se vuoi, la mano, Bewapen je hand, als je wilt,
in sen mi scaglia il brando. stoot het zwaard in mijn borst.
M'udrai, crudele, insano, Je zult mij horen, wrede, waanzinnige man,
te perdonar spirando; je vergeven terwijl ik sterf;
ma da geloso core maar van een jaloers hart
non aspettar favore: verwacht geen genade:
amor sprezzato è furia veracht liefde is een razernij
che perdonar non sa. die niet weet hoe te vergeven.