Gaetano Donizetti
Gli amici in festa. Zijn vrienden, aan het feesten.
Tutta la notte accoglieva in quelle porte De hele nacht ontving hij ze achter die deuren,
Viva! Evviva! Leve! Hoera!
il giovin folle. de dwaze jongeman.
Viva! viva! Leve! Leve!
Separarsi all'alba han per costume. Bij het ochtendgloren gaan ze altijd uiteen.
E l'ultim'alba è questa, En dit is de laatste dageraad
che al temerario splende; die over de roekeloze schijnt;
l'ultimo addio che dagli amici ei prende. het laatste afscheid dat hij van zijn vrienden neemt.
Viva! evviva! Leve! Hoera!
ei l'assicura e affretta hij maakt haar zeker en bespoedigt haar
col cieco suo fidar. door zijn blinde vertrouwen.
Ma se l'altier Grimani Maar als de hooghartige Grimani
là si recasse ad onta?... het als een belediging opvatte?...
Mai per codesti insani Nooit zal hij voor deze dwazen
me non vorrà sfidar. mij willen uitdagen.
Qualunque sia l'evento Wat de uitkomst ook zij
che può recar fortuna, die het lot kan brengen,
nemico non pavento vrees ik niet, als vijand,
l'altero ambasciator. de hooghartige gezant.
Non sempre chiusa ai popoli Niet altijd gesloten voor de volkeren
fu la fatal laguna: was de noodlottige lagune:
ad oltraggiato principe voor een beledigde vorst
aprir si puote ancor. kan zij nog opengaan.
Tutta la notte in festa. De hele nacht feest.
E l'ultima sarà. En het wordt de laatste.
L'ultimo addio sarà. Het wordt het laatste afscheid.