Gaetano Donizetti
colpìa la fonte un pallido een bleke straal van de sombere maan
raggio di tetra luna... viel op de bron...
quando un sommesso gemito toen een gesmoord gekreun
fra l'aure udir si fe', klonk op de wind,
ed ecco su quel margine en daar, op die rand,
l'ombra mostrarsi a me! verscheen het schim aan mij!
Qual di chi parla muoversi Als iemand die spreekt zag ik
il labbro suo vedea, haar lippen bewegen,
e con la mano esanime en met haar levenloze hand
chiamarmi a sé parea. leek ze mij naar zich toe te wenken.
Stette un momento immobile Ze stond een ogenblik roerloos,
poi ratta dileguò, en verdween toen snel,
e l'onda pria sì limpida, en het water, eerst zo helder,
di sangue rosseggiò! kleurde rood van bloed!
Chiari, oh Dio! ben chiari e tristi Helder, o God! Maar al te helder en grimmig
nel tuo dir presagi intendo! zijn de voortekens in je woorden!
Ah! Lucia, Lucia desisti Ah! Lucia, Lucia, geef toch op
da un amor così tremendo. zo'n vreselijke liefde.