Gioachino Rossini
se vi par la scusa onesta, als mijn uitvlucht jullie redelijk lijkt,
kaimakan esser non voglio, ik wil geen kaimakan zijn,
e ringrazio il mio signore en ik dank mijn heer
dell'onore che mi fa. voor de eer die hij mij bewijst.
(Egli sbuffa... Ohimè! che occhiate!) (Hij snuift... O wee! Wat een blikken!)
Compatitemi... ascoltate... Heb geduld met mij... luister toch...
(Spiritar costui mi fa. (Die kerel jaagt me de stuipen op het lijf.
Qua bisogna far un conto: Nu moet ik even rekenen:
se ricuso... il palo è pronto. als ik weiger... staat de paal klaar.
E se accetto?... è mio dovere En als ik aanneem?... dan is het mijn plicht
di portargli il candeliere. om zijn kandelaar voor hem te dragen.
Ah Taddeo, che bivio è questo! Ach Taddeo, wat een tweesprong is dit!
Ma quel palo?... che ho da far?) Maar die paal?... wat moet ik doen?)
Kaimakan, signore, io resto, Kaimakan, heer, ik blijf het,
non vi voglio disgustar. ik wil u niet ontstemmen.