Claudio Monteverdi
m'indussero a pensare brachten mij op de gedachte
d'uccidere Poppea? Poppea te doden?
Oh mente maledetta, O vervloekte geest,
perché se' tu immortale, ond'io non posso waarom ben je onsterfelijk, zodat ik je niet
svenarti, e castigarti? kan laten doodbloeden en straffen?
Pensai, parlai d'ucciderti, mio bene? Heb ik erover gedacht, erover gesproken je te doden, mijn lief?
Il mio genio perverso, Is mijn verdorven aard,
rinnegati gl'affetti, nu hij de liefde verloochend heeft
ch'un tempo mi donasti, die jij me ooit schonk,
piegò, cadé, proruppe gezwicht, gevallen, losgebarsten
in un pensier sì detestando, e reo? in zo'n verfoeilijke, misdadige gedachte?
Cambiatemi quest'anima deforme, Verander deze misvormde ziel,
datemi un altro spirito meno impuro geef me een andere, minder onreine geest,
per pietà vostra, o dèi! uit medelijden, goden!
rifiuto un intelletto, Ik wijs een verstand af
che discorre impietadi dat goddeloosheden bedenkt,
che pensò sanguinario, ed infernale dat bloeddorstig en duivels het plan opvatte
d'offendere il mio bene, e di svenarlo. mijn lief kwaad te doen en haar te doden.
Isvieni, tramortisci, Bezwijm, verga,
scellerata memoria, in ricordarlo. misdadige herinnering, nu je eraan terugdenkt.