Hector Berlioz
Ce peuple condamné, que rien, hélas! n’arrête dit gedoemde volk, dat niets, helaas, tegenhoudt
Sur la pente du gouffre. Ô cruel souvenir! aan de rand van de afgrond. O wrede herinnering!
Gloire de la Patrie!... Et voir s’évanouir Glorie van het vaderland!... En te zien vervagen
Du bonheur le plus pur la séduisante image! het verleidelijke beeld van het zuiverste geluk!
Ô Chorèbe! Ô Priam!... Vains efforts de courage, O Chorèbe! O Priam!... IJdele pogingen tot moed,
Des pleurs d’angoisse inondent mon visage! tranen van angst stromen over mijn gezicht!