Georges Bizet
Je l'attendais! Ik wachtte erop!
O dieu Brahma! merci! O god Brahma, dank u!
Qui donc attendais-tu? Op wie wachtte je dan?
Une femme inconnue Een onbekende vrouw,
Et belle autant que sage, even mooi als wijs,
Que les plus vieux de nous, die de oudsten onder ons,
Selon le vieil usage, volgens oud gebruik,
Loin d'ici, chaque année, ver van hier, elk jaar,
Ont soin d'aller chercher! gaan halen.
Un long voile à nos yeux Een lange sluier, voor onze ogen,
Dérobe son visage; verbergt haar gezicht;
Et nul ne doit la voir, en niemand mag haar zien,
Nul ne doit l'approcher! niemand mag haar naderen!
Mais pendant nos travaux, Maar tijdens ons werk,
Debout sur ce rocher, terwijl ze op deze rots staat,
Elle prie, et son chant bidt ze, en haar gezang
Qui plane sur nos têtes dat boven onze hoofden zweeft
Écarte les esprits méchants houdt de kwade geesten weg
Et nous protège! en beschermt ons!
Elle approche! ami, Ze komt eraan! vriend,
Fête avec nous son arrivée! vier met ons haar aankomst!
C'est elle, c'est elle, elle vient! Zij is het, zij is het, ze komt!
On l'amène ici! La voici! Men brengt haar hierheen! Daar is ze!