Jacques Offenbach
J’eus un petit moment d’humeur, had ik een kort moment van wrevel,
Mais cela passa vite : maar dat ging snel voorbij:
Car sur tes pas ta fille entra, want in jouw voetspoor kwam je dochter binnen,
Et mon âme étonnée en mijn verbaasde ziel
S’adoucit et te pardonna werd zachter en vergaf je
Pour l’avoir amenée… dat je haar had meegebracht...
Tous les deux nous étions contents : Wij waren allebei tevreden:
Pille, toi, vole, pille ! Plunder maar, steel, plunder!
Et des yeux, moi, pendant ce temps, en intussen verslond ik,
Je dévorais ta fille ! met mijn ogen, jouw dochter!
Tu travailles fort bien, ma foi, Je werkt werkelijk heel goed,
Les jours où tu travailles, op de dagen dat je werkt,
Et tu n’as rien laissé chez moi, en je hebt bij mij niets achtergelaten,
Si ce n’est les murailles. behalve de kale muren.
Le lit avec le baldaquin Het bed met het hemeltje
Et l’horloge qui sonne, en de klok die slaat,
Tu les as pris… Eh bien, coquin, die heb je meegenomen... Welnu, schurk,
Je te les abandonne… ik laat ze je houden...
Tous les deux nous serons contents : Wij zullen allebei tevreden zijn:
Pille, toi, vole, pille, Plunder maar, steel, plunder,
Mais souffre au moins qu’en même temps maar gun me tenminste dat ik tegelijk
Je pille un brin ta fille ! jouw dochter een beetje plunder!