Maurice Ravel
Pastoureaux, adieu ! Herders, vaarwel!
Nous n'irons plus sur l'herbe mauve paître nos verts moutons ! We zullen onze groene schapen niet meer laten weiden op het mauve gras!
Las, notre chèvre amarante ! Ach, onze amarante (amarantrood) geit!
Las, nos agneaux rose tendre ! Ach, onze zachtroze lammetjes!
Las, nos cerises zinzolin ! Ach, onze zinzolin (paarsrode) kersen!
Notre chien bleu ! Onze blauwe hond!
Le bras tendu, pastourelles, Met uitgestrekte arm, herderinnen,
nos amours semblaient éternelles, nos pipeaux. onze liefdes leken eeuwig, en onze fluiten ook.
La bouche en coeur, pastoureaux, Met een lief mondje, herders,
éternels semblaient nos pipeaux. Eeuwig leken onze fluiten.
L'Enfant méchant a déchiré notre tendre histoire, Het slechte Kind heeft ons tedere verhaal verscheurd,
pâtre de ci, pastourelle de là, herder hier, herderin daar,
L'Enfant méchant qui nous doit son premier sourire. Het slechte Kind dat ons zijn eerste glimlach schuldig is.
Pâtre de ci, pastourelle de là. Herder hier, herderin daar.
L'Enfant ingrat qui dormait sous la garde de notre chien bleu. Het ondankbare Kind dat sliep onder de hoede van onze blauwe hond.
Las, notre chèvre amarante ! Ach, onze amarante (amarantrood) geit!
Las, nos roses et vert moutons ! Ach, onze roze en groene schapen!
Adieu, pastourelles ! Vaarwel, herderinnen!
Pastoureaux, adieu ! Herders, vaarwel!