Maurice Ravel
Que j'aille cacher ma honte ! zodat ik mijn schaamte kan verbergen!
Sonner ainsi à mon âge ! Zo slaan, op mijn leeftijd!
Moi, moi qui sonnais de douces heures, Ik, ik die zachte uren sloeg,
Heure de dormir, heure de veiller, het uur van slapen, het uur van waken,
Heure qui ramène celui qu'on attend, het uur dat degene terugbrengt die men verwacht,
Heure bénie où naquit le méchant Enfant ! het gezegende uur waarop het boze Kind geboren werd!
Peut-être que, s'il ne m'eût mutilée, rien n'aurait jamais changé dans cette demeure. Misschien was er nooit iets veranderd in dit huis, als hij mij niet verminkt had.
Peut-être qu'aucun n'y fût jamais mort... Misschien was er nooit iemand gestorven...
Si j'avais pu continuer de sonner, toutes pareilles les unes aux autres, les heures ! Als ik de uren had kunnen blijven slaan, allemaal precies gelijk aan elkaar!
Ah ! Laissez-moi cacher ma honte et ma douleur le nez contre le mur ! Ah! Laat me mijn schaamte en mijn verdriet verbergen, mijn neus tegen de muur!
Ding, ding, ding... Ding, ding, ding...