Gaetano Donizetti
La rà, la rà, la lera La rà, la rà, la lera
La rà, la rà, la rà ... La rà, la rà, la rà ...
(Non so se è finta o vera (Ik weet niet of zijn vrolijkheid
La sua giocondità.) gespeeld of echt is.)
(Finora amor non sente.) (Tot nu toe voelt zij geen liefde.)
(Vuol far l'indifferente.) (Hij speelt de onverschillige.)
Domani avranno termine, Morgen zullen ze ophouden,
Domani mi amerà.) morgen zal ze van mij houden.)
(Spezzar vorria lo stolido, (De dwaas zou willen breken,
Gettar le sue catene; zijn ketenen af te werpen;
Ma gravi più del solito maar zwaarder dan gewoonlijk
Pesar le sentirà.) zal hij ze voelen wegen.)
La rà, la rà ... La rà, la rà ...
Bravissimo! Bravo!
La lezïon ti giova. De les doet je goed.
È ver; la metto in opera Het is waar; ik breng het in praktijk
Così per una prova. zomaar bij wijze van proef.
Dunque il soffrir primiero? En dat eerdere lijden van je?
Dimenticarlo io spero. Ik hoop het te vergeten.
Dunque l'antico foco? En dat oude vuur?
Si estinguerà fra poco. Het zal weldra doven.
Ancora un giorno solo, Nog maar één dag,
E il core guarirà. en mijn hart zal genezen zijn.
Davver me ne consolo ... Echt, dat verheugt me ...
Ma pure ... si vedrà. Maar toch ... we zullen zien.