Et ma seule espérance en mijn enige hoop
Est la tombe où j'avance is het graf waarheen ik ga
Sans peine et sans plaisir; zonder pijn en zonder vreugde;
Et de mon âme émue En uit mijn ontroerde ziel
Je voudrais et ne puis bannir wil ik, maar kan ik niet, verbannen
Cette langueur qui me tue. deze loomheid die mij doodt.
Ô peine horrible! O afschuwelijke kwelling!
Vous que l'on dit sensible, U die men gevoelig noemt,
Daignez, s'il est possible, gewaardig u, als het mogelijk is,
Guérir le mal terrible het vreselijke kwaad te genezen
Dont je me sens mourir! waaraan ik voel dat ik sterf!