Gioachino Rossini
Au sein de sa jeunesse, midden in de jeugd,
Souffrir, gémir sans cesse, lijden, eindeloos klagen,
Voilà quel est mon sort. dat is mijn lot.
Se flétrir en silence, In stilte verwelken,
N'espérer que la mort. op niets dan de dood hopen.
Hélas, quelle souffrance. Helaas, wat een lijden.
Ô peine horrible! O vreselijke pijn!
Vous que l'on dit sensible, U die men meelevend noemt,
Daignez, s'il est possible, wees zo goed, als het kan,
Guérir le mal terrible het vreselijke kwaad te genezen
Dont je me sens mourir! waaraan ik voel dat ik sterf!
Soulagez ma douleur, Verlicht mijn smart,
Rendez-moi le bonheur. geef mij het geluk terug.
Calmez tant de souffrance, Stil zoveel lijden,
Calmez tant de douleur! stil zoveel smart!
Et que votre science En moge uw wijsheid
Lui rende le bonheur. haar het geluk teruggeven.
Faut-il mourir de ma souffrance? Moet ik dan aan mijn lijden sterven?
Hélas, hélas, plus d'espérance! Helaas, helaas, geen hoop meer!
Ciel! Hemel!
Ô peine horrible! O vreselijke pijn!
Soulagez ma douleur, Verlicht mijn smart,
Rendez-moi le bonheur. geef mij het geluk terug.
Ah, calmez tant de douleur! Ah, stil zoveel smart!
Vous avez entendu sa touchante prière! U hebt haar ontroerende bede gehoord!
Voici le vrai moment, soyez à moi, mon père! Dit is het moment, sta mij bij, vader!
Si dans mon assistance Als u in mijn hulp
Vous avez confiance, vertrouwen hebt,
Je puis en conscience kan ik met een gerust geweten
Guérir votre douleur uw smart genezen.
Du mal qui vous dévore Van het kwaad dat u verteert
La source est dans le coeur. ligt de bron in het hart.
Aimez, aimez encore Heb lief, heb opnieuw lief
Pour renaître au bonheur. om weer gelukkig te worden.
D'un éternel veuvage Voor eeuwig weduwschap
Un serment fut le gage. stond een eed borg.
Et j'irais le trahir? En zou ik die breken?
Plutôt, plutôt mourir. Liever, liever sterven.
Le ciel vous en dégage. De hemel ontslaat u ervan.
Il ordonne que de vos jours Hij gebiedt dat de vlam
La flamme se ranime van uw dagen weer oplaait
Au flambeau des amours. aan de fakkel van de liefde.
Céleste providence, Hemelse voorzienigheid,
Je te bénis de ta clémence! ik zegen u om uw genade!
Ô bon ermite, O goede kluizenaar,
Votre mérite uw verdienste
En mes beaux jours zal in mijn mooie dagen
Vivra toujours. altijd voortleven.
Toujours, toujours. Altijd, altijd.
Isolier, que ta présence Isolier, wat wekt jouw aanwezigheid
Me fait naître un doux émoi. een zoete ontroering in mij.
Cher Isolier, je veux t'aimer, Lieve Isolier, ik wil van je houden,
Je ne veux aimer que toi. ik wil van niemand houden dan van jou.
On voit que sa parole Men ziet dat zijn woorden
Paraît la ranimer. haar nieuw leven lijken te geven.
Le mal qui la désole Het kwaad dat haar bedroeft
Commence à se calmer. begint te bedaren.
Déjà je sens Ik voel nu al
Les feux brûlants het brandende vuur
De la jeunesse van de jeugd
Par la tendresse door de tederheid
Se rallumer. weer oplaaien.
Ô bon ermite, O goede kluizenaar,