Puccini
fra studenti e sartine tussen studenten en naaistertjes
d'una notte a Bullier!... op een avond in Bullier!...
Come andai? Non lo so! Hoe ik er kwam? Ik weet het niet!
Come uscii?... Non lo so! Hoe ik wegging?... Ik weet het niet!
Cantava una lenta canzone Een traag lied zong
la musica strana de vreemde muziek,
e una voce lontana en een verre stem
mi diceva così: sprak zo tot mij:
«Fanciulla, è sbocciato l'amore! "Meisje, de liefde is ontloken!
Difendi, difendi il tuo cuore! Bescherm, bescherm je hart!
Dei baci e sorrisi l'incanto De betovering van kussen en glimlachen
si paga con stille di pianto!...» betaal je met druppels van tranen!..."
...Quando ci sedemmo, Toen we gingen zitten,
stanchi, estenuati moe, uitgeput
dalla danza, la gola van het dansen, de keel
arsa, ma l'anima verdroogd, maar de ziel
piena d'allegrezza, vol van vreugde,
mi parve che si schiudesse leek het me dat een heel
tutta una nuova esistenza! nieuw bestaan zich opende!
«Due bocks», egli disse, al garzone! "Twee bieren", zei hij tegen de ober!
Stupita fissavo quel grande scialone! Verbaasd staarde ik naar die grote opschepper!
Gettò venti soldi. Aggiunse: Tenete!... Hij smeet twintig stuivers neer. En zei: Hou maar!...
Che gesto da Creso!... Wat een gebaar van een Croesus!
Che nobile gesto! Wat een edel gebaar!
Che lusso! Che sfarzo! Wat een luxe! Wat een pracht!
C'è tutto compreso? Is alles inbegrepen?
La birra ed il resto? Het bier en de rest?
Vogliamo la chiusa! We willen het slot!
Vogliamo la fine! We willen het einde!
«Piccola adorata mia "Mijn kleine lieveling,
il tuo nome vuoi dir?» wil je me je naam zeggen?"
Io non glielo dissi Ik zei het hem niet,
ma sul marmo scrissi: maar op het marmer schreef ik hem:
ed egli accanto en hij ernaast
il suo nome tracciò... tekende zijn eigen naam...
E là, fra la mattana En daar, te midden van de uitgelatenheid
di tutta quella gente, van al die mensen,
ci siamo guardati keken we elkaar aan
ma senza dir niente... maar zonder iets te zeggen...
Oh! Strano!... Senza dir niente?... Oh! Vreemd! Zonder iets te zeggen?
E allora?... En toen?
M'impaurii?... Non lo so! Werd ik bang?... Ik weet het niet!
Poi fuggii!... Più non so!... Toen vluchtte ik!... Meer weet ik niet!...
Cantava una triste canzone Een droef lied zong
la musica strana, de vreemde muziek,
e una voce lontana en een verre stem
mi diceva così: sprak zo tot mij:
«Fanciulla è sbocciato l'amore! "Meisje, de liefde is ontloken!
Difendi, difendi il tuo cuore! Bescherm, bescherm je hart!
Dei baci e sorrisi l'incanto De betovering van kussen en glimlachen
si paga con stille di pianto!...» betaal je met druppels van tranen!..."
Potessi rivivere ancora Kon ik nog eens herbeleven
la gioia di un'ora!... de vreugde van dat ene uur!...
E poi? En dan?
Basta... È finito... Genoeg... Het is voorbij...
Finito così? Zomaar voorbij?
Il profumo squisito De verrukkelijke geur
della strana avventura, van het vreemde avontuur,
amiche, è tutto qui. vriendinnen, is alles hier.