Gioachino Rossini
E pur di speme un raggio En toch een straal van hoop
ancor vegg'io brillar. zie ik nog glinsteren.
Per questo amplesso, o padre... Voor deze omhelzing, vader...
(Ah regger non poss'io! (Ach, ik kan het niet verdragen!
Chi vide mai del mio Wie zag ooit een smart
più barbaro dolor!) die wreder was dan de mijne!)
Per questo amplesso, o figlia... Voor deze omhelzing, dochter...
(Ah regger non poss'io! (Ach, ik kan het niet verdragen!
Chi vide mai del mio Wie zag ooit een smart
più barbaro dolor!) die wreder was dan de mijne!)
Deh! M'ascolta. Ach! Luister naar me.
Sì, parlate. Ja, spreek.
Fra l'orror di tante pene, Te midden van de verschrikking van zoveel leed,
se sapessi... als je eens wist...
Oh dio, chi viene! O God, er komt iemand aan!
Chi mai dunque? Wie dan toch?
Il Podestà! De Podestà!
Ah, che dici? Son perduto. Ach, wat zeg je? Ik ben verloren.
Come far? Wat moet ik doen?
Qui, qui sedete. Hier, ga hier zitten.
S'ei mi scopre... Als hij mij ontdekt...
Nascondete Verberg
quelle vesti. die kleren.
Ma se mai... Maar als soms...
Oh crudel fatalità! O wreed noodlot!
Ah coraggio, per pietà! Ach, moed, in godsnaam!
Io tremo, pavento: Ik beef, ik ben bang:
Io tremo, pavento: Ik beef, ik ben bang:
che fiero tormento! wat een felle kwelling!
che fiero tormento! wat een felle kwelling!
Che barbara sorte! Wat een wreed lot!
Che barbara sorte! Wat een wreed lot!
Men cruda è la morte. De dood is minder wreed.
Men cruda è la morte. De dood is minder wreed.
Il nembo è vicino! Het onweer is nabij!
Il nembo è vicino! Het onweer is nabij!
Tremendo destino Vreselijk lot!
Tremendo destino Vreselijk lot!
mi sento gelar! Ik voel me verstijven!
mi sento gelar! Ik voel me verstijven!