Giuseppe Verdi
Lasciatemi... Laat me met rust...
codardo, non ti possono... lafaard, kunnen jou niet beschermen...
Codardo!... Tale asserto... Lafaard!... Zo'n bewering...
(Ah no!... assistimi, signore!) (Ach nee!... Sta mij bij, Heer!)
Le minacce, i fieri accenti De dreigementen, de felle woorden,
portin seco in preda i venti, laat de winden ze als buit met zich meevoeren,
perdonatemi... pietà. vergeef me... erbarming.
A che offendere cotanto Waarom zo zeer beledigen
chi fu solo sventurato?... iemand die alleen maar ongelukkig was?...
Deh chiniam la fronte al fato, Ach, laten we ons hoofd buigen voor het lot,
o fratel, pietà, pietà. o broeder, erbarming, erbarming.
Tu contamini tal nome... Jij bezoedelt die naam...
Una suora mi lasciasti Je liet me een zuster achter
che tradita abbandonasti die, verraden, jij verliet
all'infamia, al disonor. aan de schande, aan de oneer.
No, non fu disonorata, Nee, zij werd niet onteerd,
ve lo giura un sacerdote; een priester zweert het u;
sulla terra l'ho adorata op aarde heb ik haar aanbeden
come in cielo amar si puote... zoals men in de hemel kan liefhebben...
L'amo ancora, e s'ella m'ama Ik heb haar nog steeds lief, en als zij mij liefheeft,
più non brama questo cor. verlangt dit hart niets meer.
Non si placa il mio furore Mijn woede wordt niet gestild
per mendace e vile accento. door een leugenachtig en laf woord.
L'arme impugna, ed al cimento Grijp je wapen, en naar de beproeving
scendi meco, o traditor. daal af met mij, verrader.