Giuseppe Verdi
Qui, presto a me. Hier, snel voor mij.
Quante porzioni a loro!... Zoveel porties voor hen!...
Tutti vorrian per sé. Iedereen wil zijn eigen deel.
N'ebbe già tre Maria!... Maria had er al drie!...
Quattro a me... Vier voor mij...
Quattro a lei! Vier voor haar!
Sì, perché ho sei figliuoli... Ja, want ik heb zes kinderen...
Perché ne avete sei? Waarom heb je er zes?
Perché li mandò iddio... Omdat God ze stuurde...
Sì, sì, dio... non li avreste Ja, ja, God... je zou ze niet hebben
se al par di me voi pure la schiena percoteste als je, zoals ik, ook je eigen rug zou geselen
con aspra disciplina, e più le notti intere met een strenge gesel, en bovendien hele nachten doorbracht
passaste recitando rosari e miserere... met het opzeggen van rozenkransen en misereres...
Frate!... Broeder!...
Ma tai pezzenti son di fecondità Maar zulke bedelaars zijn van een werkelijk verschrikkelijke
davvero spaventosa... vruchtbaarheid...
Abbiate carità. Heb liefdadigheid.
Un po' di quel fondaccio ancora ne donate. Geef ons nog wat van dat drab.
Il ben di dio, bricconi, fondaccio voi chiamate? Gods eigen overvloed, schurken, noemen jullie drab?
A me, padre... Aan mij, pater...
A me... Aan mij...
Oh andatene in malora, O, loop naar de bliksem,
o il ramaiuol sul capo v'aggiusto bene or ora... of ik zet de soeplepel nu meteen goed op jullie hoofd...
Io perdo la pazienza!... Ik verlies mijn geduld!...
Oh carità, fratello... O, liefdadigheid, broeder...
Più carità ne usava il padre Raffaello. Pater Raffaele toonde ons meer liefdadigheid.
Sì, sì, ma in otto giorni, avutone abbastanza Ja, ja, maar na acht dagen, genoeg krijgend
di poveri e minestra, restò nella sua stanza. van armen en soep, bleef hij in zijn kamer.
E scaricò la soma sul dosso a Melitone... En stortte de last op Melitones rug...
E poi con tal canaglia usar dovrò le buone? En moet ik dan zachtmoedig zijn met zulk gespuis?
Soffrono tanto i poveri... la carità è un dovere De armen lijden zo veel... liefdadigheid is een plicht.
Carità con costoro che il fanno per mestiere? Liefdadigheid met deze lui die het als beroep doen?
Che un campanile abbattere co' pugni sarien buoni, Die een kerktoren met hun vuisten zouden kunnen slopen,
che dicono fondaccio il ben di dio... Bricconi!... die Gods overvloed drab noemen... Schurken!...
Oh il padre Raffaele!... O, pater Raffaele!...
Era un angelo! Hij was een engel!
Un santo! Een heilige!
Se il padre Raffaele... Als pater Raffaele...
Non m'annoiate tanto! Verveel me niet zo!
Il resto, a voi, prendetevi, De rest, neem het zelf,
non voglio più parole... ik wil geen woorden meer...
Fuori di qua, lasciatemi... Weg hier, laat me met rust...
Sì, fuori, al sole, al sole; Ja, naar buiten, in de zon, in de zon;
pezzenti più di Lazzaro, bedelaars armer dan Lazarus,
sacchi di pravità... zakken vol verdorvenheid...
Via, via, bricconi, al diavolo; Weg, weg, schurken, naar de duivel;
toglietevi di qua. haal jezelf hier weg.