Gaetano Donizetti
De ces lieux qu'on le chasse ! Jaag hem hier weg!
Il n'y peut demeurer ! Hij kan hier niet blijven!
Pardonnez mon audace ! Vergeef mijn vrijpostigheid!
Que je puisse espérer ! Laat mij mogen hopen
Ce bonheur, cette grâce op dit geluk, deze gunst
Que je viens implorer ! die ik kom afsmeken!
Pardonnez son audace ! Vergeef zijn vrijpostigheid!
Laissez-leur espérer Laat hen hopen op
Ce bonheur, cette grâce, dit geluk, deze gunst,
Qu'ils osent implorer. waar zij om durven smeken.
Pardonnez son audace ! Vergeef zijn vrijpostigheid!
J'ai permis d'espérer, Ik heb hem laten hopen;
Avec lui cette grâce, samen met hem durf ik
J'ose ici l'implorer. hier om deze gunst te smeken.
Tout en tremblant, je viens, madame, Bevend kom ik, mevrouw,
Réclamer mon unique bien ! mijn enige schat opeisen!
Si j'ai su lire dans son âme, Als ik goed in haar ziel heb gelezen,
Mon bonheur est aussi le sien ! dan is mijn geluk ook het hare!
Jusqu'à l'espoir mon cœur se livre ; Mijn hart waagt zich zelfs aan hoop;
Sa voix saura vous désarmer… haar stem zal u ontwapenen…
Il nous faudrait cesser de vivre, Wij zouden niet meer kunnen leven
S'il nous fallait cesser d'aimer ! als wij niet meer mochten liefhebben!