Gaetano Donizetti
Il tutto è a me svelato. Alles is mij onthuld.
Manto d'infamia a tessermi; om mij een mantel van schande te weven;
me sol sceglieva il re. de koning koos mij alleen.
Marchese!... Markies!...
Io tal non sono: Die man ben ik niet:
Ogni pregiato nome Elke hooggeschatte naam
saprà calcar mio piè. zal mijn voet weten te vertrappen.
Signori; a onor tornatemi; Heren, geef mij mijn eer terug;
bersaglio della sorte mikpunt van het lot,
io vado incontro a morte, ik ga de dood tegemoet,
e il solo nome ognor en de enige naam, altijd,
avrò del genitor. zal ik hebben, die van mijn vader.
Quest'ordin venerato, Deze vereerde orde,
prezzo d'infamia, io rendo; prijs van schande, geef ik terug;
il brando profanato, het ontwijde zwaard,
de' tuoi nemici al ciglio tot nu toe zo gevreesd voor de ogen van je vijanden,
tanto finor tremendo zo geducht tot nu toe,
io spezzo innanzi a te, breek ik voor jou,
ché dono ei fu del re. want het was een geschenk van de koning.