Gaetano Donizetti
Omai d'un nume vindice Nu, van een wrekende god,
piombò la man su me. is de hand op mij neergevallen.
Un dì sul mio disegno Eens, boven mijn ontwerp,
lieto sorrise amor, glimlachte de liefde blij,
e in queste cifre un pegno en in deze cijfers een onderpand
potea donarti il cor. kon het hart je geven.
Ebben? Welnu?
Non hai tu detto Heb jij niet gezegd
più fiate a me, che onor meermaals aan mij, dat de eer
entro il tuo petto alberga in jouw borst huist
primier? boven alles?
Lo dissi. Ik zei het.
In questo Hierin
certo ti rendo l'avvenir, ma devi ik maak je toekomst zeker, maar je moet
tu qui giurarmi in pria... hier eerst aan mij zweren...
E che? En wat?
Fuggirmi... Van mij vluchten...
Ah, mai! Ach, nooit!
Vanne e m'oblia! Ga, en vergeet mij!