Hector Berlioz
Grand Dieu! Grote God!
Que vois-je!… est-ce bien lui? dois-je croire mes yeux?… Wat zie ik!… Is hij het echt? Kan ik mijn ogen geloven?…
Ange adoré dont la céleste image Aanbeden engel, wiens hemelse beeld
Avant de te connaître illuminait mon cœur, mijn hart verlichtte voordat ik je kende,
Enfin je t'aperçois, et du jaloux nuage eindelijk zie ik je, en over de jaloerse wolk
Qui te cachait encor mon amour est vainqueur. die je nog verborg heeft mijn liefde gezegevierd.
Marguerite, je t'aime! Marguerite, ik hou van je!
Tu sais mon nom? Je kent mijn naam?
Moi-même Zelf
J'ai souvent dit le tien: heb ik de jouwe vaak uitgesproken:
Faust!… Faust!…
Ce nom est le mien; Die naam is de mijne;
Un autre le sera, s'il te plaît davantage. een andere wordt het, als die je beter bevalt.
En songe, je t'ai vu tel que je te revois. In een droom heb ik je gezien zoals ik je nu weerzie.
En songe!… tu m'as vu? In een droom!… heb je mij gezien?
Je reconnais ta voix Ik herken je stem,
Tes traits, ton doux langage… je trekken, je zachte woorden…
Et tu m'aimais? En je hield van mij?
Je t'attendais. Ik wachtte op je.
Marguerite adorée! Aanbeden Marguerite!
Ma tendresse inspirée Mijn tederheid, als ingegeven,
Était d'avance à toi. was al van jou voordat we elkaar kenden.
Marguerite est à moi! Marguerite is van mij!
Mon bien-aimé, ta noble et douce image, Mijn geliefde, jouw edele, zachte beeld
Avant de te connaître, illuminait mon cœur! verlichtte mijn hart voordat ik je kende!
Ah! Ange adoré dont la céleste image, Ach, aanbeden engel, wiens hemelse beeld
Avant de te connaître, illuminait mon cœur! mijn hart verlichtte voordat ik je kende!
Enfin je t'aperçois, et du jaloux nuage Eindelijk zie ik je, en over de jaloerse wolk
Qui te cachait encor ton amour est vainqueur. die je nog verborg heeft jouw liefde gezegevierd.
Marguerite, ô tendresse! Marguerite, o tederheid!
Je ne sais quelle ivresse Een roes, ik weet niet welke,
Dans ses bras me conduit. voert me in zijn armen.
Cède à l'ardente ivresse Geef toe aan de vurige roes
Qui vers toi m'a conduit. die mij naar jou heeft gevoerd.
Brûlante enchanteresse brandend, betoverend,
Dans tes bras me conduit. voert ze me in jouw armen.
Quelle langueur s'empare de mon être! Wat een loomheid maakt zich van mij meester!
Au vrai bonheur dans mes bras tu vas naître, In mijn armen word je geboren voor het ware geluk,
Viens, viens, viens, viens… Kom, kom, kom, kom…
Dans mes yeux des pleurs… Tranen in mijn ogen…
Tout s'efface… Alles vervaagt…
Je meurs… Ik sterf…
Tout s'efface… ah! Alles vervaagt… ach!
Je meurs!… Ik sterf!…