Gioachino Rossini
Della fortuna istabile Van de wispelturige Fortuin
La revolubil ruota, staat het altijd draaiende rad,
Mentre ne giunge al vertice terwijl het de top bereikt
Per te s'arresta immota, voor jou roerloos stil,
Cadde l'orgoglio in polvere, De trots is tot stof vergaan,
Trionfa la bontà. en de goedheid zegeviert.
Sposa... Mijn bruid...
Signor, perdona Heer, vergeef
La tenera incertezza de tedere onzekerheid
Che mi confonde ancor. Poc'anzi il sai die me nog in de war brengt. Zojuist nog, dat weet je,
Fra la cenere immonda... tussen de vuile as...
Ed or sul trono... e un serto mi circonda. en nu op de troon... en een kroon omsluit me.
Altezza... a voi si prostra. Hoogheid... hij werpt zich voor u neer.
Né mai m'udrò chiamar la figlia vostra? Zal ik mezelf dan nooit uw dochter horen noemen?
Quelle orgogliose... Die hoogmoedige vrouwen...
Ah prence! Ach, prins!
Io cado ai vostri piè. Le antiche ingiurie Ik val u te voet. De oude beledigingen
Mi svanir dalla mente. zijn uit mijn gedachten verdwenen.
Sul trono io salgo, e voglio Ik bestijg de troon, en ik wil
Starvi maggior del trono. daar groter staan dan de troon.
E sarà mia vendetta il lor perdono. En mijn wraak zal hun vergeving zijn.
ma per soave incanto, maar door een zoete betovering,
dell'età mia nel fiore, in de bloei van mijn jeugd,
come un baleno rapido als een snelle bliksemflits
la sorte mia cangiò. veranderde mijn lot.
No, no; tergete il ciglio; Nee, nee, droog uw ogen;
perché tremar, perché? waarom beven, waarom?
A questo sen volate; Vlieg mij om de hals;
figlia, sorella, amica dochter, zuster, vriendin
tutto trovate in me. vindt u alles in mij.
M'intenerisce e m'agita, Ze vertedert en ontroert me,
è un nume agli occhi miei. ze is een godin in mijn ogen.
Degna del tron tu sei Je bent de troon waardig
ma è poco un trono a te. maar een troon is te weinig voor jou.
Padre... sposo... amico... oh istante! Vader... bruidegom... vriend... o, wat een moment!
Non più mesta accanto al fuoco Niet langer treurig bij het vuur
starò sola a gorgheggiar. zal ik alleen zitten kwelen.
Ah fu un lampo, un sogno, un gioco Ach, het was een flits, een droom, een spel,
il mio lungo palpitar. al mijn lange hartzeer.
Tutto cangia a poco a poco Alles verandert beetje bij beetje,
cessa alfin di sospirar. houd eindelijk op met zuchten.
Di fortuna fosti il gioco: Je was het speeltje van het lot:
incomincia a giubilar. begin nu te juichen.