Modest Mussorgsky
Грех! Тяжкий, неискупимый грех! Zonde! Een zware, onverzoenbare zonde!
Ад! Ад вижу палящий, бесов ликованье, Hel! Ik zie de laaiende hel, het gejubel der demonen,
адские жерла пылают, de helse muilen laaien,
кипит смола краснопламенна. het roodvlammend pek kookt.
Мати, помилуй, страх твой поведай мне; Moeder, heb genade, vertel mij uw angst;
тяжка нам жизнь отныне стала het leven is ons voortaan zwaar geworden
в сей юдоли плача и скорбей. in dit dal van tranen en smarten.
Кажись, по-книжному хватила! Het lijkt wel of ze er boeks op losging!
А, вот что! Ты лукавая, ты обидливая, Ah, dus dat is het! Je bent listig, je bent boosaardig,
а про себя поёшь ты песни греховные. en voor jezelf zing je zondige liederen.
Ты подслушала песнь мою, Je hebt mijn lied afgeluisterd,
ты как тать подкралась ко мне, je bent als een dief naar mij toegeslopen,
воровским обычаем op een dievenwijze
ты из сердца исхитила скорбь мою!... heb je mijn verdriet uit mijn hart ontstolen!...
Мати болезная! Lijdende moeder!
Я не таила от людей любовь мою, Ik heb mijn liefde niet voor de mensen verborgen,
и от тебя не утаю я правду. en voor jou zal ik de waarheid niet verzwijgen.
Господи! Heer!
Страшно было, как шептал он мне, Het was angstaanjagend, hoe hij mij toefluisterde,
а уста его горячие жгли полымем. en zijn gloeiende lippen schroeiden als een vlam.
Чур... чур меня! Косным глаголом, Weg... weg van mij! Met stuntelige woorden,
речью бесовскою ты искушаешь меня? met duivelse taal verleid je mij?
Нет, мати, нет, только выслушай. Nee, moeder, nee, luister alleen maar.
Если б ты когда понять могла Als je het ooit zou kunnen begrijpen
зазнобу сердца исстрадавшего; de hartepijn van een hart dat zo geleden heeft;
если б ты могла желанной быть, als jij begeerd zou kunnen zijn,
любви к милому отдаться душой; je met hart en ziel overgeven aan de liefde voor je lief;
много, много бы грехов простилося veel, veel zonden zouden vergeven worden
тебе, мати болезная, jou, lijdende moeder,
многим бы сама простила ты, veel zou je zelf vergeven,
любви кручину сердцем понимаючи. als je de smart der liefde met je hart zou begrijpen.
Что со мною? Господи, что со мною!... Wat overkomt mij? Heer, wat overkomt mij!...
Аль я слаба на разум стала!... Ben ik zwak van geest geworden!...
Аль хитрый бес мне шепчет злое! Of fluistert een sluwe duivel mij boze dingen in!
Вспомни, припомни, милой мой, Herinner je, denk terug, mijn lief,
Ох, не забудь, как божился, Och, vergeet niet hoe je bij God zwoer,
Много ж я ночек промаялась, Hoeveel nachten heb ik wel niet doorgekweld,
Всё твоей ли божбой услаждаючись. telkens genietend van jouw gelofte.
Боже, боже мой! God, mijn God!
Беса отжени от меня яростного. Drijf de razende duivel van mij weg.
Сковала сердце мне Het heeft mijn hart geketend,
жажда мести неугомонная! die onverzadigbare wraakzucht!
Ты, ты искусила меня, Jij, jij hebt mij verleid,
ты обольстила меня, jij hebt mij verleid,
ты вселила в меня jij hebt in mij
адской злобы дух. de geest van helse boosheid geblazen.
На суд, на братний суд, Voor het gericht, voor het gericht der broeders,
на грозный церкви суд! voor het geduchte gericht der Kerk!
Про чары злые твои Over jouw boze toverkunsten
я на суде повем; zal ik bij het gericht getuigen;
я там воздвигну тебе daar zal ik voor jou oprichten
костёр пылающий! een laaiende brandstapel!