Modest Mussorgsky
Отче благий! Goede vader!
Мати Сусанна гневом воспылала Moeder Susanna ontstak in toorn
на речь мою, без лести и обмана... om mijn woorden, zonder vleierij of bedrog...
С чего бы это, мати? En hoe komt dat, moeder?
А помнишь ты, аль уж забыла, En herinner je je nog, of ben je al vergeten,
что Марфа от бед тебя великих спасла: dat Marfa je uit groot onheil heeft gered:
в застенке дыбой пытали б тебя in de folterkamer zou men je op de pijnbank gemarteld hebben
за злобу твою, за ярость твою, за блажь твою. om je boosheid, om je woede, om je dwaasheid.
А что мне в том! Не прощаю я! En wat kan mij dat schelen! Ik vergeef niet!
Она искусила меня, Zij heeft mij verleid,
она обольстила меня, zij heeft mij verleid,
она вселила в меня zij heeft in mij
адской злобы дух. de geest van helse boosheid geblazen.
На суд её, на братний суд, Voor het gericht met haar, voor het gericht der broeders,
на грозный церкви суд! voor het geduchte gericht der Kerk!
Стой!... Стой, яростная! Stop!... Stop, razende vrouw!
Ты покусилась, в злобе горделивой, Heb je je verstout, in je hoogmoedige boosheid,
на сердце болящее сестры твоей томящейся? je te vergrijpen aan het pijnlijke hart van je smachtende zuster?
Нет, не поддамся я! Nee, ik geef niet toe!
Ты?... Ты, Сусанна? Jij?... Jij, Susanna?
Белиала и бесов угодница, Dienares van Belial en van de demonen,
яростью твоею ад создался! door jouw woede is de hel ontstaan!
А за тобою бесов легионы En achter jou aan razen legioenen demonen,
мчатся, несутся, скачут и пляшут! jagen, snellen, springen en dansen!
Дщерь Белиала, изыди! Dochter van Belial, ga heen!
Исчадье адово, изыди! Helleboorling, ga heen!
Ну её! Утекла, кажись. Вот-то злючая! Weg met haar! Ze is gevlucht, zo te zien. Wat een feeks!
Ах ты, моя касатка, Ach jij, mijn zwaluwtje,
потерпи маленько и послужишь крепко verdraag het nog even, en je zult standvastig dienen
всей древлей и святой Руси, ея же ищем. heel het oude en heilige Rusland, dat wij zoeken.
Ох, ноет, ноет сердце, отче, Och, mijn hart doet pijn, het doet pijn, vader,
видно, чует горе лютое! het voelt blijkbaar een wreed leed aankomen!
Презрена, забыта, брошена! Veracht, vergeten, verstoten!
Князь Андреем-то? Door vorst Andrej dan?
Да. Ja.
Чинится? Maakt hij moeilijkheden?
Зарезать думал. Hij wilde mij neersteken.
А ты что с ним? En jij, hoe sta jij tegenover hem?
Словно свечи божия, Als kaarsen Gods,
мы с ним скоро затеплимся. zullen hij en ik weldra ontvlammen.
Окрест братья во пламени, Rondom, de broeders in de vlammen,
а в дыму и в огне мы с ним носимся!... en in rook en vuur stijgen hij en ik op!...
Гореть! Страшное дело!... Branden! Een vreselijke zaak!...
Не время, не время, голубка. Het is nog geen tijd, nog geen tijd, mijn duifje.
Ах, отче! Ach, vader!
Страшная пытка - любовь моя, Mijn liefde is een vreselijke kwelling,
день и ночь душе покоя нет. dag en nacht vindt mijn ziel geen rust.
Мнится: господа завет не брегу, Het lijkt mij dat ik het verbond des Heren niet bewaar,
и греховна, преступна любовь моя. en dat mijn liefde zondig en misdadig is.
Если преступна, отче, любовь моя, Als mijn liefde misdadig is, vader,
казни скорей, казни меня; straf mij dan snel, dood mij;
ах, не щади: пусть умрет плоть моя, ach, spaar mij niet: laat mijn vlees sterven,
да смертью плоти дух мой спасется. opdat door de dood van het vlees mijn geest gered wordt.
Марфа! Дитя ты мое болезное! Marfa! Jij, mijn lijdende kind!
Меня прости! Из грешных первый аз есмь! Vergeef mij! Van de zondaars ben ik de eerste!
В господней воле неволя наша. Onze onvrijheid ligt in de wil des Heren.
Идем отселе! Laten wij van hier gaan!
Терпи, голубушка, Houd vol, mijn duifje,
люби, как ты любила, heb lief, zoals je hebt liefgehad,
и вся пройденная... прейдет. en al wat geweest is... zal voorbijgaan.