Giuseppe Verdi
Point de pitié... Point de clémence... Geen medelijden... Geen genade...
Ceci est le heaume d'un traître, Dit is de helm van een verrader,
déloyal chevalier! een trouweloze ridder!
Tu mens! Tu mens! Je liegt! Je liegt!
Au traître point de merci... Geen genade voor de verrader...
Cum judicatur exeat condemnatus et oratio ejus fiat in peccatum. Wanneer hij geoordeeld wordt, laat hij veroordeeld heengaan, en laat zijn gebed hem tot zonde worden.
Oh torture... oh douleur! Oh m'avilir ainsi! O marteling... o smart! O, zo vernederd te worden!
Au fond du cœur sa voix pénètre. Zijn stem dringt door tot diep in het hart.
Ceci est la targe d'un traître, Dit is het schild van een verrader,
déloyal chevalier! een trouweloze ridder!
Tu mens! Tu mens! Je liegt! Je liegt!
Fiant dies ejus pauci et hereditatem ejus accipiat alter, accipiat. Mogen zijn dagen weinig zijn, en moge een ander zijn erfdeel nemen, het nemen.
Mon Dieu! Tu vois ce que je souffre ici. Mijn God! U ziet wat ik hier lijd.
Quelle pitié ses pleurs font naître... Wat een medelijden wekken zijn tranen...
Ceci est l'estoc de ce traître, Dit is het zwaard van deze verrader,
déloyal chevalier! een trouweloze ridder!
Tu mens! Tu mens! Je liegt! Je liegt!
Au traître point de merci... Geen genade voor de verrader...
Et dilexit maledictionem et veniat ei, et longabitur ab eo. Hij had de vloek lief: laat die over hem komen, en de zegen blijft ver van hem.
Oh calice d'amertume! M'assassiner ainsi! O kelk van bitterheid! Mij zo te vermoorden!
Seigneur... Seigneur! Heer... Heer!
Dans ta bonté, Seigneur, accorde-lui merci. Heer, schenk hem in uw goedheid genade.