Leoš Janáček
Přes to zůstane on stokrát, stokrát Toch blijft hij honderd keer, honderd keer
lepší než ty! beter dan jij!
Přes to zůstane Toch blijft hij
on stokrát lepší než ty! hij, honderd keer beter dan jij!
Zůstane! Hij blijft!
Zůstane! Hij blijft!
Jenůfa... Jenůfa...
tuhle mu upadla ta vonička, hier is zijn boeketje gevallen,
co dostal od některé z těch, dat hij kreeg van een van die
z těch, die
co prý se na něho všude smějú, die, naar men zegt, hem overal uitlachen,
co prý se na něho všude smějú! die, naar men zegt, hem overal uitlachen!
Okaž, Kijk,
já ti ji zastrčím za kordulku... ik stop hem voor je achter je lijfje...
Dej ji sem! Geef hier!
Takovou kytkou, kterou dostal frajer na počest, Zo'n boeket, dat mijn liefste ter ere kreeg,
mohu se pyšit, mohu, mohu, daar kan ik trots op zijn, ik kan, ik kan,
mohu se pyšit! daar kan ik trots op zijn!
Budeš se jí pyšit... Daar zul je trots op zijn...
A on na tobě nevidí nic jiného, En hij ziet niets anders aan je,
on na tobě nevidí nic jiného, jen ty tvoje jablúčkové líca, hij ziet niets anders aan je dan die rozige wangen van jou,
jen ty tvoje jablúčkové líca. alleen die rozige wangen van jou.
A přes to zůstane stokrát lepší nežli já, En toch blijft hij honderd keer beter dan ik,
přes to zůstane stokrát lepší nežli já. toch blijft hij honderd keer beter dan ik.
Tenhle křivák by ti je mohl pokazit. Dit mes zou ze voor je kunnen bederven.
Ale zadarmo ti tu voničku nedám. Maar dit boeketje geef ik je niet voor niets.
Laco, uhodím tě! Laco, ik sla je!
Ježíš, Maria! Jezus, Maria!
Co máš proti mně? Wat heb je tegen mij?
Tys mi probodl líco! Jij hebt mijn wang doorboord!
Co jsem to urobil! Wat heb ik gedaan!
Jenůfka! Jenůfka!
Co jsem to urobil, Wat heb ik gedaan,
Jenůfka! Jenůfka!
Já ťa lúbil, já ťa lúbil od malička, Ik hield van je, ik hield van je al vanaf klein,
Co to? Co se to děje? Wat is er? Wat gebeurt er?
Co to? Co to? Co se to děje? Wat is er? Wat is er? Wat gebeurt er?
lúbil, hield van,
Co se to, co se to děje? Wat is er toch, wat gebeurt er toch?
Co se to, co se to děje? Wat is er toch, wat gebeurt er toch?
od malička, al vanaf klein,
Neštěstí se stalo, neštěstí se stalo. Er is een ongeluk gebeurd, er is een ongeluk gebeurd.
lúbil. hield van.
Laškovali o hubičku, o hubičku, Ze deden maar wat voor een kusje, voor een kusje,
on si podržel křivák v ruce a tak, hij hield het mes in zijn hand, en zo,
nechtěja, nechtěja, ji poškrábl nějak líco. zonder het te willen, zonder het te willen, krabde hij haar wang ergens open.
Zaplať Pánbůh, zaplať Pánbůh, že ji netrefil do oka! Godzijdank, godzijdank, hij raakte haar oog niet!
Samou žalost, Niets dan verdriet,
vyvádíte, vyvádíte chlapci! wat maken jullie toch uit, jongens!
Zaplať Pán Bůh! God zij dank!
Stařenko, pojďte k Jenůfě, Grootmoeder, kom naar Jenůfa,
ona může z toho zamdlít! ze kan er nog van flauwvallen!
Pošlete pro Kostelničku, ať jde hojit, honem hojit! Stuur iemand om Kostelnička, laat haar helen gaan, gauw, helen!
Honem hojit! Gauw, helen!
Laco, neutíkej, tys jí to urobil naschvál! Laco, loop niet weg, jij hebt haar dit expres aangedaan!
naschvál! expres!