Christoph Willibald Gluck
Tu décides son sort: Jij beslist haar lot:
Ton insolente audace jouw onbeschaamde overmoed
Hâte le coup qui la menace; verhaast de slag die haar bedreigt;
Elle va recevoir la mort. zij zal de dood ondergaan.
A moi, soldats! Bij mij, soldaten!
Ô Dieux! que vais-je faire? O goden! wat doe ik?
C'est ta fille, cruel, Het is jouw dochter, wrede,
Que tu vas leur livrer; die je aan hen gaat uitleveren;
Ta fille, si longtemps jouw dochter, zo lang
A ton amour si chère, zo dierbaar aan jouw liefde,
Tout mon cœur se sent déchiré: Heel mijn hart voelt zich verscheurd:
Non, qu'elle vive… Nee, laat haar leven...
Ah! quelle est ma faiblesse? Ach! wat is dit voor zwakte?
Pour conserver ses jours, Om haar leven te sparen,
Que les Dieux ont proscrits, dat de goden hebben verdoemd,
Faut-il sacrifier moet ik dan het belang van Griekenland
L'intérêt de la Grèce? opofferen?
Faut-il d'Achille endurer les mépris? Moet ik de minachting van Achille verduren?
Non, que plutôt cent fois Nee, laat liever honderdmaal
A l'autel entraînée, naar het altaar gesleurd,
Ma fille par sa mort… mijn dochter door haar dood...
Ma fille? Je frémis! Mijn dochter? Ik huiver!
Iphigénie, ô ciel! Iphigénie, o hemel!
De festons couronnée Met kransen gekroond
A l'homicide acier zal zij aan het moorddadige staal
Présentera son sein. haar borst aanbieden.
Je verrai tout son sang couler. Ik zal al haar bloed zien vloeien.
Père inhumain! n'entends-tu pas Onmenselijke vader! hoor je niet
Les cris des Euménides? de kreten van de Furiën?
L'air retentit De lucht weerklinkt
Des affreux sifflements van het afschuwelijke gesis
De leurs serpents homicides, van hun moorddadige slangen,
Vengeresses des parricides, wreeksters van vadermoorden,
Elles commencent tes tourments. zij beginnen jouw kwellingen.
Barbares, arrêtez! Barbaren, houd op!
Les Dieux ont fait mon crime, De goden hebben mijn misdaad bewerkt,
Ils ont conduit ma main, zij hebben mijn hand geleid,
Ils ont porté les coups, zij hebben de slagen toegebracht,
Eux seuls immolent la victime. zij alleen offeren het slachtoffer.
Quoi! rien ne peut fléchir Wat! kan niets uw toorn
Votre courroux, cruelles? vermurwen, wreedaardigen?
Rien, rien? Niets, niets?
Mais en vain votre fureur s'irrite. Maar tevergeefs raast uw woede.
Le remords dévorant, De verterende wroeging,
Qui me presse et m'agite, die mij beklemt en kwelt,
Pour déchirer mon cœur om mijn hart te verscheuren,
Est plus puissant que vous. is machtiger dan u.
Avec ma garde, Arcas, accompagnez la reine; Arcas, begeleid de koningin met mijn lijfwacht;
Qu'elle prenne, à l'instant, le chemin de Mycène; laat zij meteen de weg naar Mycene nemen;
Qu'avec ma fille, abandonnant ces lieux, en laat zij met mijn dochter deze plek verlaten
Elle la cache à tous les yeux. en haar voor ieders ogen verbergen.
Allez. Ga.
Pardonne à ton père coupable, vergeef je schuldige vader,
En faveur de son repentir, omwille van zijn berouw.
Hélas! c'est toi qui, la première, Helaas! jij was het die, als eerste,
D'un nom si doux sut m'appeler, mij met zo'n lieve naam wist te roepen,
Et déjà ma main sanguinaire en reeds bereidde mijn bloeddorstige hand
Se préparait à t'immoler! zich erop voor jou te offeren!
Non, que plutôt des Dieux Nee, laat liever der goden
L'implacable colère onverbiddelijke toorn
A tes yeux me puisse accabler! mij voor jouw ogen verpletteren!
Et toi, Déesse impitoyable, En jij, meedogenloze godin,
Perce mon cœur, au lieu du sien; doorboor mijn hart in plaats van het hare;
Satisfais ta rage implacable; stil je onverbiddelijke razernij;
Tu veux du sang, répands le mien! je wilt bloed, vergiet het mijne!