Christoph Willibald Gluck
Ni la rage inutile noch de nutteloze razernij
D'un peuple, à mon aspect, van een volk dat bij mijn aanblik
Saisi d'un juste effroi. door een terechte schrik wordt bevangen.
Marchez en sûreté Ga veilig
Sous la garde d'Achille. onder de hoede van Achille.
Venez! Kom!
Hélas! ô devoir rigoureux! Helaas! O strenge plicht!
Venez, ne perdons point Kom, laten wij geen
Des instants précieux. kostbare ogenblikken verliezen.
Vous vous armez en vain U grijpt tevergeefs naar de wapens
Pour une infortunée, voor een ongelukkige,
Seigneur, dont le trépas… heer, wier dood…
Quel étrange discours! Wat zegt u daar!
Songez-vous que ma destinée, Beseft u dan niet dat mijn lot,
Ma vie, mon bonheur mijn leven, mijn geluk
Dépendent de vos jours? van uw leven afhangen?
Ils m'étaient chers, Het was mij dierbaar,
Je ne puis m'en défendre, ik kan het niet ontkennen,
Ces jours contre lesquels dit leven waartegen
Les Dieux sont conjurés; de goden samenzweren;
Ils vous appartenaient, het behoorde u toe,
Et l'amour le plus tendre en de tederste liefde
Vous les avait à jamais consacrés. had het voor altijd aan u gewijd.