un'alma incostante een wispelturige ziel
tremare mi fa. doet mij beven.
E intanto quest'alma, En intussen heeft deze ziel,
fra gioia e timore, tussen vreugde en vrees,
perduta ha la calma, haar rust verloren,
sol vive al dolore, zij leeft enkel in verdriet,
delira, sospira, ze raaskalt, ze zucht,
più pace non ha. en kent geen rust meer.