Gioachino Rossini
Servo. Uw dienaar.
(È assai garbato.) (Hij is heel hoffelijk.)
(Oh! che amabile visetto!) (O! wat een lief gezichtje!)
Son davvero fortunato Ik ben werkelijk gelukkig
d'incontrar sì vago oggetto. zo'n bekoorlijk wezen te ontmoeten.
Anzi è mio tutto il favore Integendeel, de eer is geheel de mijne
d'incontrare un gran signore een groot heer te ontmoeten
così pien di civiltà. zo vol beschaving.
(Son sorpreso.) (Ik ben verrast.)
(È già ferito.) (Hij is al geraakt.)
(Che avvenenza!) (Wat een bekoorlijkheid!)
(È nella rete.) (Hij zit in het net.)
Voi, signora, mi piacete. U, mevrouw, bevalt me.
Non mi burli... Drijf niet de spot met me...
In verità. In alle ernst.
(Con un poco di modestia (Met een beetje bescheidenheid
io so ben quel che si fa.) weet ik heel goed wat ik doe.)
(Quell'amabile modestia (Die lieftallige bescheidenheid
più gentil sembrar la fa.) doet haar nog liefelijker lijken.)
Addio, signor... Vaarwel, heer...
Partite? Gaat u weg?
Vo passeggiando un poco. Ik ga een eindje wandelen.
Che venga anch'io gradite? Zou u het goedvinden dat ik meega?
È troppo onor. U bewijst me te veel eer.
(Che foco!) Carina!... - sospirate? (Wat een vuur!) Liefje!... u zucht?
Voi pure. U ook.
Anch'io. Ja, ik ook.
Perché? Waarom?
Perché una fiamma insolita Omdat een ongewone vlam
sento che avvampa in me. ik voel oplaaien in mij.
Deh! la mano a me porgete. Toe! geef mij uw hand.
Della man che far volete? Wat wilt u met mijn hand doen?
Non vi voglio più lasciar. Ik wil u nooit meer loslaten.
Cara mano al sen ti premo, Lieve hand, ik druk je aan mijn borst,
sempre meco avrai da star. je zult altijd bij mij blijven.
(Non è poi così difficile (Zo moeilijk zijn ze toch niet,
questi turchi a conquistar.) deze Turken, om te veroveren.)
Cara mano al sen ti premo, Lieve hand, ik druk je aan mijn borst,
sempre meco avrai da star. je zult altijd bij mij blijven.
(Non è poi così difficile (Zo moeilijk zijn ze toch niet,
questi donne a conquistar.) deze vrouwen, om te veroveren.)