Vincenzo Bellini
Io nol posso. Ik kan het niet.
No? Tu nol vuoi. Nee? Je wilt het niet.
No. Nee.
Tu il salva! Red hem!
No, ah! no, ei perirà! Nee, ah! nee, hij zal sterven!
Tu quell'ora or ben rimembri Je herinnert je nu goed dat uur
Che fuggì la prigioniera. waarop de gevangene ontvluchtte.
Sì. Ja.
E d'Arturo fu colpa intera? En was het geheel Arturo's schuld?
Tua favella ormai … Je woorden nu …
È vera. Het is waar.
Parla aperto. Spreek vrijuit.
Ho detto assai. Ik heb genoeg gezegd.
Fu il voler del Parlamento, Het was de wil van het Parlement,
Se ha colui la pena estrema; als die man de hoogste straf draagt;
Dei ribelli l'ardimento de overmoed van de rebellen
In Artur si domerà. zal in Artur bedwongen worden.
Io non l'odio, io nol pavento, Ik haat hem niet, ik vrees hem niet,
Ma l'indegno perirà. maar de onwaardige zal sterven.
No! Un reo tormento Nee! Een schuldige kwelling
Or t'invade e acceca … ah! trema! overvalt en verblindt je nu … ah! beef!
Il rimorso e lo spavento Wroeging en ontzetting
La tua vita strazierà. zullen je leven verscheuren.
Se il rival per te fia spento Als je rivaal door jou wordt gedood
Un'altr'alma seco andrà. zal een andere ziel met hem meegaan.
Chi? Wie?
Pensa, o figlio! Bedenk, o mijn zoon!
Due vittime farai! Je zult twee slachtoffers maken!
E dovunque tu n'andrai En waar je ook gaat
L'ombra lor ti seguirà! zal hun schim je volgen!
Se tra il buio un fantasma vedrai Als je in het duister een spook ziet
Bianco, lieve … che geme e sospira, wit, ijl … dat kreunt en zucht,
Sarà Elvira che s'aggira, zal het Elvira zijn die ronddwaalt,
E ti grida: io son morta per te. en jou toeroept: ik ben voor jou gestorven.
Quando il cielo è in tempesta più scuro, Wanneer de hemel het donkerst is in de storm,
S'odi un'ombra affannosa, che freme, als je een hijgende schim hoort die siddert,
Sarà Arturo che t'incalza, ti preme, zal het Arturo zijn die je achtervolgt, je opjaagt,
Ti minaccia de' morti il furor. die je bedreigt met de woede van de doden.
Se d'Elvira il fantasma dolente Als Elvira's treurende spook
M'apparisca e m'incalzi e s'adiri, mij verschijnt en mij opjaagt en woedt,
Le mie preci, i sospiri, mijn gebeden, mijn zuchten,
Mi sapranno ottenere mercè. zullen mij genade weten te verwerven.
Se l'odiato fantasma d'Arturo Als het gehate spook van Arturo
Sanguinoso sorgesse d'Averno, bebloed uit de onderwereld zou oprijzen,
Ripiombarlo agli abissi in eterno hem voor eeuwig terug in de afgrond storten
Lo farebbe il mio immenso furor. zou mijn onmetelijke woede doen.
Riccardo! Riccardo! Riccardo! Riccardo!
Il duol che sì mi accora Laat het verdriet dat mij zo bedroeft
Vinca la tua bell'anima. je edele ziel overwinnen.
Han vinto le tue lacrime … Je tranen hebben mij overwonnen …
Vedi, ho bagnato il ciglio. zie, mijn ogen zijn nat.
Chi ben la patria adora Wie zijn vaderland waarlijk liefheeft
Chi ben la patria adora Wie zijn vaderland waarlijk liefheeft
Onora la pietà! eert het mededogen!
Onora la pietà! eert het mededogen!
Forse, forse dell'alba al sorgere Misschien, misschien bij het aanbreken van de dag
L'oste ci assalirà. zal het vijandelijke leger ons aanvallen.
S'ei vi sarà … Als hij daar is …
S'ei vi sarà? Ei perirà. Als hij daar is? Hij zal sterven.
Ei perirà, sì, perirà. Hij zal sterven, ja, sterven.
Mia man non è ancor gelida! Mijn hand is nog niet koud!
Con te combatterò, sì, sì. Ik zal aan je zij vechten, ja, ja.
Se armato ei poi verrà, Als hij dan gewapend komt,
Per questa mano ei perirà. door deze hand zal hij sterven.
Sia voce di terror: Laat het een kreet van verschrikking zijn:
Patria, vittoria, vittoria, onor. vaderland, overwinning, overwinning, eer.
Suoni la tromba, e intrepido Laat de trompet schallen, en onverschrokken
Io pugnerò da forte; zal ik strijden als een dappere;
Bello è affrontar la morte het is schoon de dood te trotseren
Gridando: libertà! roepend: vrijheid!
Amor di patria impavido Laat de onverschrokken liefde voor het vaderland
Mieta i sanguigni allori, de bebloede lauweren oogsten,
Poi terga i bei sudori laat dan het mededogen het edele zweet wissen
E i pianti la pietà. en de tranen.
All'alba! Bij dageraad!
All'alba! Bij dageraad!
Suoni la tromba, e intrepido Laat de trompet schallen, en onverschrokken
Tu pugnerai da forte; zul jij strijden als een dappere;
Bello è affrontar la morte het is schoon de dood te trotseren
Gridando: libertà! roepend: vrijheid!
Amor di patria impavido Laat de onverschrokken liefde voor het vaderland
Mieta i sanguigni allori, de bebloede lauweren oogsten,
Poi terga i bei sudori laat dan het mededogen het edele zweet wissen
E i pianti la pietà. en de tranen.
All'alba! Bij dageraad!
All'alba! Bij dageraad!