Vincenzo Bellini
A una fonte afflitto e solo Bij een bron, bedroefd en alleen,
S'assideva un trovator, zat een troubadour neer,
E a sfogar l'immenso duolo en om zijn onmetelijke smart te uiten
Sciolse un cantico d'amor. hief hij een lied van liefde aan.
Ah! Ah!
La mia canzon d'amore! O Elvira, o Elvira, Mijn liefdeslied! O Elvira, Elvira,
ove t'aggiri tu? Nessun risponde, nessun. waar dwaal je rond? Niemand antwoordt, niemand.
A te così cantava Zo zong ik voor jou
di queste selve tra le dense fronde, tussen het dichte loof van deze bossen,
e tu allor eco facevi al canto mio! en jij gaf mijn lied dan antwoord als een echo!
Deh! se ascoltasti l'amoroso canto... Ach, als je het liefdeslied hebt gehoord...
odi quel dell'esiglio, hoor dan dat van de ballingschap,
odi il mio pianto. hoor mijn geween.
A una fonte afflitto e solo Bij een bron, bedroefd en alleen,
S'assideva un trovator; zat een troubadour neer;
Toccò l'arpa e suonò duolo, hij raakte de harp aan en speelde smart,
Sciolse un canto, e fu dolor. hij hief een lied aan, en het was leed.
Brama il sol allor ch'è sera, Hij verlangt naar de zon als het avond is,
Brama sera allor ch'è sol. hij verlangt naar de avond als het dag is.
Gli par verno primavera, De lente lijkt hem winter,
Ogni gioia gli par duol! elke vreugde lijkt hem smart!
Qual suon? Wat is dat voor geluid?
Alcun s'appressa! Er komt iemand aan!
Agli spalti. Alle torri andiam. Naar de wallen! Naar de torens, vooruit!
Ancor di me in traccia? Zitten ze mij nog op het spoor?
Si cercherà … si troverà … We zoeken … we vinden hem …
O Dio! Ove m'ascondo? O God! Waar moet ik me verbergen?
No, no, non fuggirà. Nee, nee, hij ontkomt niet.
Si troverà. Hij wordt gevonden.
Agli spaldi, alle torri, Naar de wallen, naar de torens,
Si cercherà, non sfuggirà! We zoeken, hij ontkomt ons niet!
Ad altro lato vanno i furenti. De woedende mannen gaan de andere kant op.
Son già lontani. Perché mai non posso Ze zijn al ver weg. Waarom kan ik toch niet
Porre il piede entro l'adorate soglie, een voet over die geliefde drempel zetten,
Dire a Elvira il mio duol, la fede mia? en Elvira mijn verdriet, mijn trouw vertellen?
Ah! no … perder potrei Ach nee … ik zou kunnen verliezen:
Me stesso e lei. Or si ripigli il canto. mezelf en haar. Nu zing ik het lied opnieuw.
Forse a me verrà, se al cor le suona Misschien komt zij naar mij, als het in haar hart weerklinkt
Come ne' dì felici, zoals in de gelukkige dagen
Quando uniti dicemmo: io t'amo, io t'amo. toen wij samen zeiden: ik hou van je, ik hou van je.
Corre a valle, corre a monte Naar het dal, naar de berg snelt
L'esiliato pellegrin, de verbannen pelgrim,
Ma il dolor gli è sempre a fronte, maar de smart staat hem steeds voor ogen,
Gli è compagno nel cammin. zij is zijn metgezel op de weg.
Cerca il sonno a notte scura Hij zoekt de slaap in de donkere nacht,
L'esiliato pellegrin; de verbannen pelgrim;
Sogna, e il desta la sciagura hij droomt, en de ramp wekt hem,
Della patria e il suo destin. de ramp van zijn vaderland en zijn lot.
Sempre eguali ha i luoghi e l'ore Steeds gelijk zijn de plaatsen en de uren
L'infelice trovator. voor de ongelukkige troubadour.
L'esiliato allor che muore De banneling, wanneer hij sterft,
Ha sol posa al suo dolor. vindt eindelijk rust voor zijn smart.