Vincenzo Bellini
Qual mai funerea Welke doodse,
Voce funesta onheilspellende stem
Mi scuote e desta schudt mij op en wekt mij
Dal mio martir! uit mijn kwelling!
Se fui sì barbara Als ik zo wreed was
Nel trarlo a morte hem de dood in te jagen,
M'avrà consorte dan krijgt hij mij als bruid
Nel suo morir! als hij sterft!
Qual suon funereo Welk doods geluid
Feral rimbomba, galmt dreigend,
Nel sen mi piomba, valt als lood in mijn borst,
M'agghiaccia il cor! het doet mijn hart verstijven!
Non ha più lagrime Geen tranen meer
Il mio dolor. heeft mijn smart.
Quel suon funereo, Dat doodse geluid,
Ch'apre una tomba, dat een graf opent,
Cupo rimbomba, galmt dof,
Mi piomba al cor. en valt mij als lood op het hart.
E Dio terribile En God, verschrikkelijk
In sua vendetta in zijn wraak,
Gli empi saetta treft de goddelozen
Con rigor. met gestrengheid.
Quel suon funereo, Dat doodse geluid,
Ch'apre una tomba, dat een graf opent,
Cupo rimbomba, galmt dof,
Mi piomba al cor. en valt mij als lood op het hart.
E Dio lo vuol En God wil het
Senza pietà! zonder genade!
Quel suon funereo Dat doodse geluid
Ch'apre una tomba dat een graf opent
Al cor mi piomba, valt mij als lood op het hart,
Lor sorte orribil hun vreselijke lot
Mi piomba al cor. valt mij als lood op het hart.
Ah, pietà. Ach, medelijden.
Quel suon funereo Dat doodse geluid
Di tromba ci piomba al cor. van een trompet valt ons als lood op het hart.