Jules Massenet
Seigneur! ta volonté soit faite, Heer! uw wil geschiede,
Je me repose en toi! Ik rust in u!
Adieu donc, Vaarwel dan,
Vains objets qui nous charment sur terre! IJdele zaken die ons op aarde bekoren!
Salut! Salut! premiers rayons de l'immortalité! Gegroet! Gegroet, eerste stralen van de onsterfelijkheid!
L'infini m'appelle et m'éclaire, Het oneindige roept mij en verlicht mij,
Je meurs pour la justice et pour la liberté! Ik sterf voor de gerechtigheid en voor de vrijheid!
Je ne regrette rien de ma prison d'argile Ik betreur niets van mijn gevangenis van klei,
Fuyant l'humanité je vais calme et tranquille De mensheid ontvluchtend ga ik kalm en rustig
M'envelopper d'éternité! om mij in eeuwigheid te hullen!
Je ne regrette rien, et pourtant... ô faiblesse! je songe à cette enfant! Ik betreur niets, en toch... o zwakte! ik denk aan dat kind!
Je songe à cette enfant dont les traits radieux sont présents à mes yeux! Ik denk aan dat kind, wier stralende trekken voor mijn ogen staan!
Souvenir qui m'oppresse! Herinnering die mij benauwt!
Souvenir... qui m'oppresse! toujours... je songe à cette enfant! Herinnering... die mij benauwt! altijd... ik denk aan dat kind!
Seigneur! si je suis ton fils, Heer! als ik uw zoon ben,
Seigneur! si je suis ton fils, Heer! als ik uw zoon ben,
Dis-moi pourquoi, zeg mij waarom,
Dis-moi pourquoi zeg mij waarom
Tu souffres que l'amour vienne ébranler ma foi? u toelaat dat de liefde mijn geloof komt wankelen?
Et si je sors meurtri, vaincu de cette lutte, En als ik gehavend, verslagen uit deze strijd kom,
Qui l'a permis? à qui la faute de la chute? wie liet het toe? wiens schuld is de val?
Souvenir... qui m'oppresse! Herinnering... die mij benauwt!
Seigneur! si je suis ton fils! Heer! als ik uw zoon ben!
Dis-moi pourquoi, zeg mij waarom,
dis-moi pourquoi zeg mij waarom
Tu souffres que l'amour vienne ébranler ma foi? u toelaat dat de liefde mijn geloof komt wankelen?
Seigneur! suis-je ton fils? suis-je ton fils? Heer! ben ik uw zoon? ben ik uw zoon?
O Seigneur! O Seigneur! O Heer! O Heer!
Salomé! Salome!
Jean! Johannes!
C'est toi! toi! dans ce sombre lieu! Jij bent het! jij! in deze duistere plek!
Mais... qu'as-tu donc? Maar... wat heb je toch?
Salomé... tu frissonnes... Salome... je rilt...
Oui, Jean: c'est de bonheur! Ja, Johannes: het is van geluk!
C'est de bonheur! Het is van geluk!
Ah! c'est donc vrai, Seigneur, que tu pardonnes! Ah! het is dus waar, Heer, dat u vergeeft!
Que je puis respirer cette enivrante fleur. dat ik deze bedwelmende bloem mag inademen.
Mon coeur se brise... et j'ai peur de l'entendre! Mijn hart breekt... en ik ben bang het te horen!
jusqu'à moi... tu veux descendre... tot bij mij... wil je afdalen...
Jean! mon coeur se brise! Johannes! mijn hart breekt!
Jean! tu m'aimes! Johannes! je houdt van mij!
Jusqu'à moi tu veux bien descendre Tot bij mij wil je werkelijk afdalen
Ah! de bonheur je frissonne! Ah! van geluk ril ik!
Et j'ai peur de l'entendre, murmurer: je t'aime! En ik ben bang het te horen fluisteren: ik hou van jou!
La presser sur ma bouche et murmurer: Haar tegen mijn mond te drukken en te fluisteren:
Je t'aime! Ik hou van jou!
Ces mots ne sont pas un blasphème. Deze woorden zijn geen godslastering.
Tu m'as donné la voix pour te nommer, Seigneur! U gaf mij de stem om u te noemen, Heer!
Et l'âme pour aimer! En de ziel om lief te hebben!
Ah! j'ai peur de l'entendre! Ah! ik ben bang het te horen!
Seigneur, c'est donc vrai, que je puis respirer cette enivrante fleur! Heer, het is dus waar, dat ik deze bedwelmende bloem mag inademen!
Seigneur! Heer!
Seigneur! oui, je puis respirer cette enivrante fleur! Heer! ja, ik mag deze bedwelmende bloem inademen!
la presser sur ma bouche et murmurer: je t'aime! haar tegen mijn mond te drukken en te fluisteren: ik hou van jou!