Stanisław Moniuszko
Powolutku, pomaleńku, Langzaam, zachtjes,
Bielutkiego gołąbeczka een sneeuwwit duifje
Stumaniłeś sokoleńku! heb je verleid, mijn valkje!
Stumaniłeś go! Je hebt hem verleid!
Dziwna jakaś dziewka, Een vreemd meisje,
Smutna jakaś śpiewka! een droevig liedje!
Przecie wyjść kazali, Ze hebben haar toch weg gestuurd,
Ona śpiewa dalej toch zingt ze door
I nie zważa nic. en let nergens op.
Biedna, biedna dziewko! Arm, arm meisje!
Smutną twoją śpiewką Met je droevige liedje
Serce się nie zbudzi. wordt geen hart gewekt.
Dla radosnych ludzi Voor vrolijke mensen
Miły tylko śmiech! telt alleen het lachen!
Każ oddalić ich! Laat ze wegsturen!
Wynoście się! Eruit!
Precz stąd, precz z zabawy, Weg van hier, weg van het feest,
Idźcie do czeladzi! ga naar het dienstvolk!
Tam wam będą radzi, Daar zijn ze blij met jullie,
Tam wam dadzą strawy, daar geven ze jullie eten,
A z zabawy precz! maar weg van het feest!
A to dziwna rzecz! Wat een vreemde zaak!
Dziembo mój łaskawy, Dziemba, mijn beste,
Weź ich do czeladzi, breng ze naar het dienstvolk,
Niech im dadzą strawy, laat ze hun eten geven,
A z zabawy precz! maar weg van het feest!
O! Nam nie zabawy, O! Geen feest voor ons,
Ani u czeladzi noch bij het dienstvolk
Nie łakniemy strawy. verlangen wij naar eten.
Bóg nas poprowadzi, God zal ons leiden,
Pójdziem sami precz. we gaan zelf weg.
Nie chcą do czeladzi! Ze willen niet naar het dienstvolk!
Wzrok jej taki łzawy, Haar blik is zo betraand,
Widać śród zabawy klaarblijkelijk te midden van het feest
Januszowi wadzi. hindert ze Janusz.
Dziwna, dziwna rzecz! Een vreemde, vreemde zaak!
Ją, Boże łaskawy, Haar, genadige God,
Niech twa dłoń prowadzi! moge uw hand leiden!
Ale śród zabawy Maar te midden van het feest
Chłop ten po co wadzi, waarom maakt deze boer last,
Niechaj pójdą precz! laat ze weggaan!