Stanisław Moniuszko
Niechże będzie pochwalony! Geprezen zij Hij!
Na wieki! In eeuwigheid!
Patrzajta! Cóż tam? Kijk! Wat is daar?
Co za parobczak przybywa z dziewką? Wat voor knecht komt daar met een meisje?
Tak! To Jontek, lecz dziewczyna? Ja! Het is Jontek, maar het meisje?
Niechaj będzie pochwalony! Geprezen zij Hij!
Na wieki. In eeuwigheid.
Bóg daj radość wam! Moge God jullie vreugde geven!
Lecz gdy bieda, nie pomoże! Maar als er ellende is, helpt het niet!
Śpiew ni wyrwas tam! Zang noch grappen baten daar!
To Halka! Het is Halka!
To ona! Zij is het!
To dziewczę z naszej wsi. Het is het meisje uit ons dorp.
Skąd to, Jontku, wróciliście, Vanwaar, Jontek, ben je teruggekeerd,
Skąd tę dziewkę przywiedliście? vanwaar heb je dit meisje meegebracht?
Wracam z miasta od panicza. Ik kom terug uit de stad, van de jonge heer.
Wracam z miasta od panicza. Ik kom terug uit de stad, van de jonge heer.
Nie poznali mnie z oblicza, Zij herkenden mij niet aan mijn gezicht,
Bom zmieszana, bo jak ptak. want ik ben verward, als een vogel.
Na mą biedę i niedolę, Op mijn ellende en mijn nood,
Po coś zleciał tu na pole? waarom vloog je hierheen naar het veld?
Po coś znęcił gołąbeczka waarom lokte je het duifje
I stumanił, mój sokole, en betoverde het, mijn valk,
Bielutkiego gołąbeczka? het sneeuwwitte duifje?
Stumaniłeś go! Je hebt het betoverd!
Jak zmieniona, jak zbiedzona, Hoe veranderd, hoe uitgeteerd,
Aże spojrzeć na nią wstręt! zozeer dat het pijnlijk is naar haar te kijken!
At, zwyczajnie pański sprzęt! Ach, zoals altijd, een heerlijk speeltje!
Tak się kończą zalecanki. Zo eindigen zulke vrijages.
Panicz u nóg swej bogdanki, De jonge heer aan de voeten van zijn geliefde,
Stolnikówny, gładkiej pani, de dochter van de hofmeester, een nobele dame,
Gdzież o chłopce pomnieć ma! hoe zou hij aan een boerenmeisje denken!
Lecz nie sprzedał duszy dla niej, Maar hij verkocht zijn ziel niet voor haar,
Duszy czartu! zijn ziel aan de duivel!
Opowiedz Jontku, jak było tam! Vertel, Jontek, hoe het daar ging!
Jak się to stało - opowiedz nam! Hoe is het gebeurd, vertel het ons!
Przyszliśmy właśnie w zaręczyn chwilę, Wij kwamen juist op het moment van de verloving,
Gdy ją zobaczył, zaczął ją mile toen hij haar zag, begon hij haar lieflijk
Głaskać i słówkami czczemi, te strelen, met holle woordjes,
I rzucać omam czarami swemi. en met zijn betoveringen een waan te werpen.
Za miasto potem zejść miał się z nią, Later zou hij haar buiten de stad ontmoeten,
Nie mogłem znieść kłamstwa tych słów, Ik kon de leugen van die woorden niet verdragen,
Prawdem jej wyznał. On mnie i ją Ik vertelde haar de waarheid. Hij liet mij en haar
Za bramę wygnać kazał, jak psów. buiten de poort jagen, als honden.
Za bramę wygnać kazał jak psów! Buiten de poort gejaagd, als honden!
Znów mi się zjawiasz, tumanisz znów Weer verschijn je mij, weer betover je mij,
Sokoleńku! - Nie, nie, nie. mijn valkje! Nee, nee, nee.
Gołąbeczek nad górami, Het duifje boven de bergen
Zatrzepotał skrzydełkami. klapwiekte met zijn vleugeltjes.
Ale już nie bielutkiemi, Maar niet meer met witte,
Lecz krwią własną czerwonemi maar met rode, van zijn eigen bloed.
Zatrzepotał skrzydełkami, Het klapwiekte met zijn vleugeltjes,
I jak kamień spadł ku ziemi. en viel als een steen naar de grond.
Tak to, tak z dziewczętami, Zo is het, zo gaat het met meisjes,
Tak z zalotami dworskiemi, zo gaat het met hofse vrijerij,
Taka to dola ich! zo is hun lot!
Ot - i niedługo państwo na ślub Welnu, en spoedig zal de heerschap, voor de bruiloft,
Z całą czeredą szumnie się zwalą. luidruchtig met heel hun gevolg komen aanstormen.
Patrzcie! Kruk smutno wzleciał nad halą, Kijk! Een raaf vloog treurig op boven de bergweide,
Jak gdyby wietrzył. alsof hij iets rook.
Z gołąbki trup. Van het duifje, een lijk.
Nie ty, niebogo zgrzeszyłaś srogo, Niet jij, arme ziel, hebt zo zwaar gezondigd,
Bo na kim innym ciąży twój grzech! want jouw zonde drukt op een ander!
Otóż jadą! Daar komen zij aan!
Już jadą! Zij komen er al aan!