Gioachino Rossini
M'attacher? quelle injure! Mij vastbinden? Wat een belediging!
Non, non, libre au moins je mourrai. Nee, nee, dan sterf ik tenminste vrij.
J'expose au coup fatal ma tête sans murmure, Zonder morren bied ik mijn hoofd aan het dodelijke schot,
Et sans pâlir je l'attendrai. en zonder te verbleken wacht ik het af.
Quoi! les accents de l'innocence Wat! Ontwapent de stem van de onschuld
Ne désarment pas sa vengeance? zijn wraakzucht niet?
Courage, mon père! Houd moed, vader!
À sa voix Bij het horen van zijn stem
Ma main laisse échapper mes armes; glippen mijn wapens uit mijn hand;
Mes yeux sont obscurcis de dangereuses larmes... gevaarlijke tranen vertroebelen mijn blik...
Mon fils!... que je l'embrasse une dernière fois! Mijn zoon!... laat mij hem een laatste keer omhelzen!