Jules Massenet
La mer ! Et sur les flots toujours bleus, toujours calmes De zee! En op de golven, altijd blauw, altijd kalm
Jusqu'au sable roulant l'argent clair de leurs palmes, tot aan het zand rollend het heldere zilver van hun kammen,
Des voiles, comme des oiseaux zeilen, als vogels
À la fois changeants et fidèles tegelijk wisselend en trouw
Effleurent d'une blancheur d'ailes beroeren met een witheid van vleugels
La face tremblante des eaux ! het trillende oppervlak van de wateren!
Le bois de ses rameaux, mon cœur de son espoir. het hout van zijn takken, mijn hart van zijn hoop.
Il partit au printemps ! Voici venir l'automne Hij vertrok in de lente! Nu komt de herfst
Et le glas des hivers au loin déjà résonne, en de doodsklok van de winters klinkt al in de verte,
La chanson des adieux tinte dans l'air du soir. het lied van het afscheid weerklinkt in de avondlucht.