Giuseppe Verdi
Oh ben s'addice questo O, hoe goed past deze
torbido cielo al miserando affanno duistere hemel bij de jammerlijke nood
di Francia oppressa! van het onderdrukte Frankrijk!
Perché mai d'imbelli Waarom toch heeft mijn ziel zich
forme ho l'alma vestita, in onkrijgshaftige vormen gehuld,
l'alma che vola dal desio rapita de ziel die, door verlangen meegesleept, vliegt
ai campi di battaglia! naar de slagvelden!
Ma d'una ferrea maglia, Maar zou een ijzeren maliënkolder,
e d'una spada, e d'un cimiero forse en een zwaard, en een helmkam mij misschien
a me fia grave il pondo?... te zwaar van gewicht zijn?
Tanto richiedo a te, speme del mondo. Zoveel vraag ik u, hoop van de wereld.
qui la notte mi riposo hier rust ik door de nacht
e te sogna il mio pensier. en mijn gedachten dromen van u.
Sempre a me, che indegna sono, Altijd tot mij, onwaardig als ik ben,
apri allora il cor pietoso... open dan uw barmhartige hart...
oh se un dì m'avessi il dono o, als u mij ooit eens de gave schonk
d'una spada e d'un cimier! van een zwaard en een helmkam!