Giuseppe Verdi
Chiede ognuno che mai fusse; Iedereen vraagt wat er toch gebeurd is;
Te la Corte attende e brama. het hof wacht op je en verlangt naar je.
Il Signor che qui mi addusse De Heer die mij hierheen bracht,
A' miei lari or mi richiama. roept mij nu naar huis terug.
Deh! non dirlo!... A te mi atterro!... Ach, zeg dat niet!... Ik werp mij voor je neer!...
(Cielo!) Sorgi... (Hemel!) Sta op...
Oh vinta sei?... O, heb ik je overgehaald?...
È deciso!... Het is besloten!...
Pria quel ferro Dan moet je eerst
In me volgere tu dêi. dat zwaard tegen mij keren.
Dunque, o cruda, e gloria e trono Dus, wrede, heb je Carlo
Offeristi a Carlo in dono, roem en troon geschonken
Per serbarlo a' lai più vivi, om hem voor nog feller leed te bewaren,
Per ferirlo in mezzo al cor?... om hem midden in het hart te treffen?...
Fin dal dì che m'apparivi Vanaf de dag dat je mij verscheen
Io t'amai d'immenso amor! heb ik je mateloos liefgehad!
Oh pietade!... Io più non sono O, heb erbarmen!... Ik ben niet langer
L'inviata di Maria; de afgezante van Maria;
Solo usbergo al dolce suono mijn enige harnas tegen de zoete klank
Degli affetti è debil sen. van tedere gevoelens is een zwak hart.
Deh rispettami qual pria!... Ach, respecteer me zoals vroeger!...
Ch'io non sugga il tuo velen! Laat mij jouw gif niet indrinken!
Ma l'amore è santo, è puro... Maar de liefde is heilig, is zuiver...
Taci, ah taci... Zwijg, ach, zwijg...
A Dio lo giuro! Ik zweer het bij God!
Sol lo spirto mi concedi, Schenk mij alleen je geest,
E all'incendio basterà. en dat is genoeg voor het vuur.
La mia mente... va smarrita!... Mijn verstand... raakt de weg kwijt!...
Ahi! si perde... Ach! het ontglipt me...
Oh cedi, cedi! O, geef toe, geef toe!
Pietà, Carlo!... Erbarmen, Carlo!...
A te, mia vita, Aan jou, mijn leven,
A te chiedo io pur pietà. vraag ook ik om erbarmen.
T'amo!... Sì, t'amo!... Ik hou van je!... Ja, ik hou van je!...
Oh detto! O, dat woord!
Chi più felice?... Oh amor! Wie is er gelukkiger?... O liefde!
Guai se terreno affetto Wee je als je aardse liefde
Accoglierai nel cor! in je hart toelaat!
T'arretri e palpiti!... Che mai t'apparve?... Je deinst terug en beeft!... Wat heb je toch gezien?...
Guardami, guardami, niun ti minaccia... Kijk me aan, kijk me aan, niemand bedreigt je...
Che fai?... che mormori di vane larve? Wat doe je?... wat mompel je over ijle schimmen?
Di Carlo, o vergine, stai fra le braccia. Je ligt in de armen van Carlo, meisje.
È puro l'aere, limpido il cielo De lucht is zuiver, de hemel helder,
Siccome il velo di nostra fe'. zoals de sluier van ons geloof.
Fùr dessi!... gli angeli! Non hai veduto? Zij waren het!... de engelen! Heb je ze niet gezien?
Lasciami, lasciami, son maledetta! Laat me los, laat me los, ik ben vervloekt!
Qual fra le tenebre torvo e canuto Welke grimmige grijsaard
Appar fantasima che accenna e aspetta? verschijnt daar als een schim in het duister, die wenkt en wacht?
Muori, o sacrilega. Qual voce, oh Dio! Sterf, heiligschenneres. Wat een stem, o God!
Il padre mio, che vuoi da me? Mijn vader! Wat wil je van mij?
Taci!... Stil!...