Giuseppe Verdi
Sotto ai folti, immensi abeti, Onder de dichte, immense sparren,
che fan d'ombre e di quïeti die van schaduw en rust maken
mite schermo al sacro ostel, een zachte beschutting voor de heilige woonst,
ripariamo e a noi ristori laten wij schuilen, en moge ons herstellen
dieno i rezzi ai vivi ardori, de schaduw verlichting geven van de felle hitte,
che su noi dardeggia il ciel! die de hemel op ons afvuurt!
Di mille fior covresi il suolo, De grond is bedekt met duizend bloemen,
dei pini s'ode il sussurrar, het gefluister van de dennen is te horen,
e sotto l'ombra aprir il volo en onder de schaduw, opvliegend
qui l'usignolo più lieto par. lijkt de nachtegaal hier het gelukkigst.
Bello è udire in fra le piante Het is heerlijk om tussen de planten te horen
mormorar la fonte amante de liefdevolle bron murmelen
stilla a stilla, i suoi dolor! druppel na druppel, zijn smarten!
E, se il sole è più cocente, En, als de zon heter brandt,
bello è l'ore far men lente is het heerlijk de uren minder traag te maken
in fra l'ombre e in mezzo ai fior! te midden van de schaduw en tussen de bloemen!
Tra queste mura pie la regina di Spagna Binnen deze vrome muren, de Koningin van Spanje
può sola penetrar. mag alleen binnentreden.
Volete voi, compagne, già che le stelle in ciel Willen jullie, gezellinnen, nu de sterren aan de hemel
spuntate ancor non son, nog niet zijn verschenen,
cantare una canzon? een lied zingen?
Seguir vogliam il tuo capriccio, Wij willen jouw gril volgen,
o principessa: attente udrem. O prinses: aandachtig zullen wij luisteren.
A me recate la mandolina: Breng mij de mandoline:
e cantiam tutte insiem. en laten we allemaal samen zingen.
Cantiam la canzon saracina, Laten we het Saraceense lied zingen,
quella del velo, propizia all'amor. dat van de sluier, gunstig voor de liefde.
Cantiam! Laten we zingen!
Cantiam! Laten we zingen!
all'olezzo, al rezzo in de geur, in de koele schaduw
degli allôr dei fior van de lauweren en de bloemen,
una bella almèa, een schone almee,
tutta chiusa in vel, geheel in een sluier gehuld,
contemplar parea scheen te staren naar
una stella in ciel. een ster aan de hemel.
Mohammed, re moro, Mohammed, de Moorse koning,
al giardin se n' va; begeeft zich naar de tuin;
dice a lei: «t'adoro, hij zegt tot haar: "Ik aanbid je,
o gentil beltà; o lieflijke schoonheid;
vien', a sé t'invita kom, de koning nodigt je bij zich
per regnar il re; om aan zijn zijde te heersen;
la regina ambita de koningin die ik ooit begeerde
non è più da me». wil ik niet langer."
Tessete i veli, Weeft jullie sluiers,
vaghe donzelle, lieflijke jonkvrouwen,
mentr'è nei cieli terwijl aan de hemel
l'astro maggior. de grootste ster nog straalt.
Sono i veli, al brillar delle stelle, Als de sterren schijnen, zijn de sluiers
sono i veli più cari all'amor. de sluiers die de liefde het liefst zijn.
«Ma discerno appena, "Maar ik onderscheid nauwelijks,
i capelli belli, het mooie haar,
la man breve, il piè. de kleine hand, de voet.
Deh! solleva il velo Ach! Licht de sluier op
che t'asconde a me; die je voor mij verbergt;
esser come il cielo wees als de hemel
senza vel tu de'. ongesluierd moet je zijn.
Se il tuo cor vorrai Als je je hart wilt
a me dar in don, aan mij ten geschenke geven,
il mio trono avrai, dan krijg je mijn troon,
ché sovrano io son. want ik ben de heerser.
Tu lo vuoi? t'inchina, Wil je het? Buig je neer,
appagar ti vo'. ik wil je tevredenstellen.
Allah! la regina!» Allah! De koningin!"
Mohammed sclamò. riep Mohammed uit.
Tessete i veli, Weeft jullie sluiers,
vaghe donzelle, lieflijke jonkvrouwen,
finch'è nei cieli zolang aan de hemel
l'astro maggior. de grootste ster nog straalt.
Sono i veli, al brillar delle stelle, Als de sterren schijnen, zijn de sluiers
sono i veli più cari all'amor. de sluiers die de liefde het liefst zijn.